Wpływ jadu pszczelego na organizm ludzki i leczenie jego skutków
tekst: Franciszek Krzemiński
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 6, czerwiec 1957 — FRANCISZEK KRZEMIŃSKI
FRANCISZEK KRZEMIŃSKI
strona 168
Literatura nasza tak medyczna, jak i pszczelarska, mało miejsca poświęcą zagadnieniu zatrucia jadem pszczelim. Więcej uwag na ten temat można spotkać w czasopismach zagranicznych, zwłaszcza szwajcarskich i niemieckich. Ponieważ ujemne skutki pożądlenia przez pszczoły przeżyłem na własnej skórze w 1951 r., więc jako lekarz weterynarii i hodowca pszczół, zebrałem cenny materiał, który wykorzystałem wraz z doświadczeniem do opracowania niniejszego tematu.
W przeciwieństwie do niewrażliwości na jad pszczeli, która występuje przy wrodzonej lub nabytej odporności u niektórych ludzi, w tym przypadku pszczelarzy, występuje zjawisko wręcz odwrotne, tj. podwyższona wrażliwość organizmu. Nadwrażliwość ta może być wrodzona lub nabyta przez organizm po zaistniałych schorzeniach, jak wyniszczenie organizmu, gruźlica, cukrzyca, schorzenia nerek, schorzenia narządu krążenia (serca) itd. Jad pszczeli jest silną trucizną dla organizmu ludzkiego, zwłaszcza gdy organizm ma zmniejszoną odporność wskutek zaistniałego lub przebytego schorzenia albo jej zupełnie nie posiada.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
