Walka z warrozą w Bułgarii
tekst: Marian Jeliński
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 7, lipiec 1981 — dr Marian Jeliński

dr Marian Jeliński
strona 17
Roztocz Varroa jacobsoni Oudemans atakuje larwy, poczwarki, dorosłe robotnice i trutnie. Jego formy rozwojowe (larwa, protonimfa i deutonimfa) znajdują się w komórkach z zasklepionymi poczwarkami, przez co są one poza zasięgiem działania używanych dotąd środków leczniczych. W okresie wiosenno-letnim około 80—90% ogólnej liczby pasożytów stwierdza się na zasklepionym czerwiu.
Patogeneza warrozy wciąż jeszcze nie jest należycie zbadana. Do końca nie wyjaśniono jeszcze sprawy czynników, które ułatwiają pasożytowi przeżycie w złożonych powiązaniach z gospodarzem — pszczołą miodną. Mało wiadomo o bezpośrednim i pośrednim szkodliwym działaniu tego roztocza, o niektórych momentach łączących warrozę z innymi chorobami pszczół i czerwiu, a zatem o V. jacobsoni jako szkodniku i nosicielu chorobotwórczych mikroorganizmów. Faktem bezspornym jest, że pasożyt ten posiada szeroki zakres szkodliwego działania na swojego żywiciela oraz wykazuje duże możliwości adaptacyjne. Wszystkie te cechy pozwalają na łatwą inwazję i rozmnażanie się bez specjalnych przeszkód w rodzinie pszczelej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
