Wierzba iwa daje najwcześniejszy pożytek

tekst: Franciszek Smaroń

Pszczelarstwo, Rok X, nr 4, kwiecień 1959 — Franciszek Smaroń

strona 112

Wierzba iwa jest to niskie drzewo lub krzew o szarych gałęziach, liściach szeroko-jajowatych, podobnych kształtem do liści jabłoni, rosnące przeważnie w widnych lasach. Odznacza się ona tym, że mróz nie niszczy jej kwiatów — kotków, co się często zdarza z leszczyną. Dlatego nigdy nie zawodzi i co roku, w pierwszych dniach wiosny, dostarcza pszczołom dużo pyłku i nektaru. Niestety wierzba iwa potrzebna jest tylko pszczelarzom. W lasach państwowych uważana jest za chwast i tępiona. Jako pszczelarz z żalem patrzyłem, gdy ubiegłego lata robotnicy w lesie (w pow. Lesko) co cieńsze iwy wycinali, a grubsze okorowywali, ażeby uschły. Kwitnące iwy, widoczne z daleka wczesną wiosną coraz rzadziej się spotyka. Ratowanie ginącej wierzby iwy rozmnażanie jej i sadzenie w pobliżu pasiek pszczelarzy jest konieczne. Nie wszyscy pszczelarze zmuszeni są czekać aż im iwy wyrosną z nasienia czy sadzonek, są okolice, gdzie piękne, młode iwy rosną w lasach lub w innych miejscach i przeznaczone są na zniszczenie. Należy je wykopać i sadzić w pobliżu pasieki. W roku 1957 na wiosnę wykopałem w lesie siedem dużych, wysokich około 4 m pięknie już kwitnących iw. Po przywiezieniu ich w pobliże pasieki trudno je było zdjąć z wozu i posadzić, bo pełno było na nich pszczół. Na efekt swej pracy nie czekałem długo, wszystkie iwy przyjęły się i rosną ładnie.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy