Warunki klimatyczne a zimujące pszczoły
tekst: Teodor Kołodziejczyk
Pszczelarstwo, Rok VII, nr 12, grudzień 1956 — TEODOR KOŁODZIEJCZYK
TEODOR KOŁODZIEJCZYK
strona 1
Sprawa sposobu opakowania uli na zimę oraz sprawa dobrej zimowli pszczół stale interesuje pszczelarzy. Jest nad czym dyskutować, od zimowli bowiem zależy stan zdrowotny pasieki i jej dochodowość.
Na ten temat znajdujemy w nr 1/56 „Pszczelarstwa“ bardzo ciekawy artykuł Romana Jarry. Ponieważ autor tego artykułu wzywa do sprawdzenia niektórych spostrzeżeń, chcę podać kilka uwag ze swej praktyki.
Wydaje mi się, że autor omawianego artykułu w swych słusznych twierdzeniach nie wziął pod uwagę dość różnych warunków klimatycznych jakie istnieją w Polsce. Mamy przecież u nas tzw. „biegun suwalski“, stałe (z rzadko zdarzającymi się odwilżami) zimy na terenach górskich, jak też bardzo zmienną aurę na zachodzie Polski, a to niewątpliwie ma wpływ i na rodzaj opakowania, jak też na wielkość gniazda. Nie można przy tym pomijać rodzaju pożytków jesiennych. Zgadzam się w zupełności, że kitowanie wnętrza uli odgrywa wielką rolę podczas zimowli i nie wolno go psuć przez wymianę płótna, czy w inny sposób. Wnętrze ula nie powinno być gąbką dla nadmiaru pary. Co do wielkości gniazda, to sprawa uregulowania go do właściwej wielkości nie jest prosta. Należy przy tym rozróżniać obsiadanie plastrów przez pszczoły w jesieni, od kłębu pszczół w zimie. Różnica w objętości jest duża.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
