Rozwój wiosenny rojów zimujących po dwa w jednym ulu
tekst: Michał Gromisz
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 6, czerwiec 1962 — Mgr Michał Gromisz
Mgr Michał Gromisz
Zakład Pszczelnictwa IS Skierniewice
strona 168
Wysokość zbiorów miodu zależy w dużej mierze od liczby lotnych pszczół w roju w czasie głównego pożytku. Roje o dużej liczbie takich pszczół są w stanie należycie wykorzystać zasoby nektaru i dać dużo miodu towarowego. Rój rozwijający się normalnie osiąga swoją maksymalną liczebność zazwyczaj w końcu czerwca lub początku lipca. Przedstawia on wtedy duże potencjalne możliwości w gromadzeniu miodu i, jeżeli w okolicy wystąpią w tym czasie silne pożytki, można spodziewać się obfitego zbioru. W wielu jednak miejscowościach kraju nie dochodzi do maksymalnego rozwoju rojów na czas występowania pożytków. Na ogół występują obficie pożytki wczesne bądź to jako — główne, bądź też jako rozwojowe. Zarówno w jednym jak i w drugim wypadku trafiają one na czas nagromadzania się pszczół w roju i nie zostają wykorzystane w takim stopniu jak pożytki letnie.
Wszystkie zabiegi, których rezultatem ma być zwiększenie liczby robotnic w roju na okres wczesnego pożytku, dają w zasadzie pomyślne wyniki w zbiorach miodu. Jest kilka sposobów powiększania liczebności roju, ale wszystkie one oparte są o intensywne czerwienie matek.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
