W porę i w miarę (październik — listopad)
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 10, październik 1962 — Prof. dr A. Demianowicz
Prof. dr A. Demianowicz
strona 284

Październik to już prawdziwa jesień; coraz częstsze są zimne lub słotne dni, w czasie których pszczoły nie mogą wylatywać w pole lub odbywać ogólnego oblotu. Z tego powodu w tym miesiącu zdarza się już, że w jelicie prostym pszczół zbiera się dość sporo odchodów. Szczególnie prędko nagromadzają się one u pszczół zaatakowanych przez zarodnikowca (nosemę). Jest to zrozumiałe. Ścianki żołądka trawiennego tych pszczół są przez pasożyta częściowo zniszczone i niezdolne do trawienia pokarmów. Dlatego odchody chorych pszczół są obfite i zawierają dużo niestrawionych cukrów. Zawierają one poza tym ogromne ilości zarodników. Pszczoły takie, gdy są zaniepokojone, często wyrzucają odchody w gnieździe. Zdrowe pszczoły zlizują je, gdyż są słodkie i zarażają się. Choroba zarodnikowcowa w naszych pasiekach jest bardzo rozpowszechniona, a w ostatnich latach procent chorych rojów, jak wykazują badania zakładu Chorób Owadów Użytkowych w Swarzędzu, poważnie wzrasta. W porze jesiennej bez specjalnych badań mikroskopowych nie można odróżnić rojów chorych od zdrowych. Dlatego im wcześniej pszczelarz zakończy główne prace jesienne: przewóz pni, układanie gniazd oraz dokarmianie i im mniej niepokoi pszczoły w październiku, tym lepiej.
Oczywiście, jeżeli z tych czy innych powodów przygotowania pasieki do zimy nie można było wykonać we wrześniu, trzeba z konieczności przenieść te prace na październik, ale należy tego unikać.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
