Stan pszczelarstwa w Rejonie Zamkniętym Hodowli Pszczoły Augustowskiej (część II)

tekst: Jerzy Bobrzecki, Jerzy Wilde Mgr Inż. Jerzy Turzyński, Jan Walicki, Michał Wyszyński

Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 9, wrzesień 1981 — Doc. dr hab. Jerzy Bobrzecki, mgr inż. Jerzy Wilde mgr inż. Jerzy Turzyński, mgr inż. Jan Walicki, lek. wet. Michał Wyszyński

okładka: winieta „PSZCZELARSTWO”, „Organ Polskiego Związku Pszczelarskiego ● 1981”, numer „9”; zdjęcie grupy młodzieży, część w kapeluszach pszczelarskich, nad otwartym ulem z uniesionym daszkiem, na łące pod drzewami
Okładka numeru 9/1981. Praca w pasiece młodzieżowego koła pszczelarzy, fot. M. Wojtacki.
winieta działu „Hodowla i wychów” — rysunek fragmentu plastra z sześciokątnymi komórkami, napis „HODOWLA” pionowo z lewej i „I WYCHOW” u góry

Doc. dr hab. Jerzy Bobrzecki, mgr inż. Jerzy Wilde mgr inż. Jerzy Turzyński, mgr inż. Jan Walicki, lek. wet. Michał Wyszyński

strona 2

W poprzednim artykule („Pszczelarstwo ” 8/81) wyjaśniliśmy przyczyny utworzenia Rejonu Zamkniętego Pszczoły Augustowskiej. Zapoznaliśmy również Czytelników z materiałami zebranymi przez studentów Naukowego Koła Pszczelarzy przy Zakładzie Pszczelnictwa AR-T w Olsztynie, dotyczącymi stanu pszczelarstwa oraz poziomu prowadzenia pasiek. Bardzo niski poziom tamtejszego pszczelarstwa, dający określić się jako pszczelarstwo prymitywne, musi również ujemnie oddziaływać na produkcyjność pasiek.

Produkcja miodu i wosku

W latach 1978 i 1979 pszczelarze analizowanego rejonu uzyskali bardzo niską produkcję miodu i wosku. Produkcja miodu w poszczególnych pasiekach wahała się od 0 do 10 kg z rodziny pszczelej. Tylko jeden pszczelarz uzyskał górną granicę — 10 kg. Miodu towarowego nie wzięto w 25 proc. pasiek. Na tak niskie wyniki produkcji miodu miały wpływ następujące czynniki: niski poziom gospodarki pasiecznej, duża liczba rojących się rodzin, niestosowanie gospodarki wędrownej, wymiany matek itp.

Podobnie niska była również produkcja wosku i wynosiła średnio około 16 dag/rodzinę. Jednocześnie aż 25⁰/₀ pasiek zupełnie nie produkowało wosku . Ma to ścisły związek z mało rozpowszechnioną w Rejonie wymianą plastrów. Na podstawie obserwacji uczestników obozu naukowego stwierdzono, że pszczelarze masowo wyrzucają stare plastry na pasieczysko (rys.1). Marnotrawstwo tak cennego, deficytowego w naszym kraju surowca jest godne potępienia.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy