Ule — sprzęt — urządzenia

tekst: Antoni Miś, Jan Curyło, Mieczysław Pawłowski, Adam Pichór, Józef Czekan, Tadeusz Szajkowski

Pszczelarstwo, Rok XX, nr 7–8, lipiec–sierpień 1969 — Antoni Miś, Dr Jan Curyło, Eljot, Mieczysław Pawłowski, Adam Pichór, Józef Czekan, Tadeusz Szajkowski

Antoni Miś, Dr Jan Curyło, Eljot, Mieczysław Pawłowski, Adam Pichór, Józef Czekan, Tadeusz Szajkowski

strona 18

winieta działu z plamami i napisem ULE / SPRZĘT / URZĄDZENIA

Profilaktyczne poidełko pasieczne

Antoni Miś

Obecnie najpowszechniejszą w Polsce chorobą pszczół jest nozema, czyli choroba zarodnikowcowa. Pszczoły zarażają się nią w czasie pobierania pokarmu i wody. Pierwotniak — zarodnikowiec dostaje się do jelita środkowego i niszczy komórki nabłonka, co wpływa na niedostateczne trawienie pokarmu. W rzadkim kale znajduje się cukier, który pszczoły zlizują. Stwierdziłem, że koniec odwłoka chorych pszczół jest zabrudzony kałem. Pszczoła oczyszcza koniec odwłoka, pocierając go o poidełko i o brzegi naturalnych wodopojów. Czyni tak tylko wówczas, gdy jest ciepło. Jeśli jest zimno szybko wraca do ula i tę higieniczną czynność wykonuje w jego wnętrzu.

Wczesną wiosną 1963 r. miałem jedną rodzinę silnie zaperzoną. Po południu, przy temperaturze 7°, ta rodzina oblatywała się, zdrowe rodziny nie. Prawie połowa pszczół wracała do ula z zabrudzonymi końcami odwłoka. 12 takich pszczół wchodzących do ula wieczorem naznaczyłem farbą. Jedna z nich zaraz wyleciała i nie wróciła. Na drugi dzień rankiem otworzyłem ul, 10 naznaczonych pszczół odnalazłem. Końce odwłoków miały oczyszczone. Tej higienicznej czynności nie uczyniły poza ulem, gdyż oczko zasiatkowałem wieczorem.

Latem 1962 r. wyjechałem wędrownym wozem na pożytek do Chróst, pow. Koźle. Poidełko było tu potrzebne, gdyż we wsi była tylko jedna studnia z możliwą wodą, a kilka innych miało wodę czerwonawą. Starsi przypadkowo deptali dużo pszczół przy studniach, dzieci celowo. Postawiłem poidełko z pływakiem z korków. Dawałem około 5 l wody dziennie. Z poidełka korzystało około 150 rodzin należących do kilku pszczelarzy. Stojący obok wyczuwali przykry zapach pochodzący z tegoż poidełka. Myłem je raz w tygodniu. Wydawało mi się, że zapach powoduje korkowy pływak. Wymieniłem go na listewkowy. Woda nadal cuchnęła. Stwierdziłem, że chore pszczoły wycierają końce odwłoków o tratewki poidełka i te także cuchną.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy