Piotr Prokopowicz (1775 – 1850)
tekst: Władysława Jarzębska
Pszczelarstwo, Rok I, nr 4, lipiec–sierpień 1950 — WŁADYSŁAWA JARZĘBSKA
WŁADYSŁAWA JARZĘBSKA
strona 25
W roku bieżącym mija 100 lat od śmierci Piotra Prokopowicza i 175 — od dnia jego urodzenia. Marcowy numer czasopisma „Pczełowodstwo“ omawia z okazji tych rocznic w kilku artykułach życie i prace tego genialnego teoretyka i praktyka pszczelarza.
Życiorys Prokopowicza daje się streścić krótko: żył i pracował wyłącznie dla pszczelarstwa.
Urodził się na Ukrainie, w gubernii Czernichowskiej, w rodzinie niezamożnego popa. W stosunkowo młodym wieku ukończył chlubnie Akademię Kijowską. Chciał kształcić się wyżej, wstąpić na Uniwersytet w Moskwie, ale nie uzyskał na to zgody ojca, który marzył o karierze wojskowej dla syna. Ten badacz z powołania z żalem nieraz wspominał, że nie dane mu było zaspokoić w pełni gorącej żądzy wiedzy i poznania.
Prokopowicz w wojsku nie służył długo; w wieku dwudziestu paru lat został zwolniony na własną prośbę w stopniu porucznika. Chcąc być samodzielnym, młody człowiek kupuje trzy dziesięciny ziemi, stawia na niej mały domek i zabiera się do pracy na roli. W roku 1800 Prokopowicz kupił 32 ule i od tej pory zajmuje się już do końca życia pszczelarstwem. Do tego czasu z hodowlą pszczół nie miał nic do czynienia ani też nie czytał nic z tej dziedziny. Do nowej pracy zabiera się od razu z ogromnym zapałem, a wrodzona żądza wiedzy skłania
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
