Praktyczne problemy zwalczania choroby zarodnikowcowej

tekst: Jerzy Orłowski

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 5, maj 1967 — Lek. wet. Jerzy Orłowski

Lek. wet. Jerzy Orłowski

strona 5

Zakład Chorób Owadów Użytkowych w Swarzędzu

W grudniu ubiegłego roku Prezydium Polskiego Związku Pszczelarskiego postanowiło uznać rok 1967 za rok walki z chorobą zarodnikowcową — nozemą. Jest to cenna i pożyteczna inicjatywa mająca na celu podniesienie wydajności polskich pasiek i bezpośrednio związana z przygotowywanym rozporządzeniem Ministra Rolnictwa w sprawie hodowli pszczół.

Poniższy artykuł ma za zadanie zmobilizować pszczelarzy do jak najenergiczniejszej walki z tą chorobą, a jednocześnie wskazać skuteczne jej metody.

Jak z reguły prawie żadnego z pszczelarzy nie trzeba przekonywać o niebezpieczeństwie zgnilców, tak w przypadku nozemy sprawa wygląda odmiennie. Z licznej korespondencji Zakładu z pszczelarzami czy też osobistych kontaktów. szkoleń, kursów itp., można wysnuć dość znamienny wniosek: nawet jeśli wielu pszczelarzy jest przekonanych o szkodliwości nozemy, to równie wielu wierzy wyłącznie w Fumagillinę lub Fumidil B.

Mieliśmy dość często do czynienia z wypadkami, gdy w pasiece następował spadek pszczół, przyjeżdżał właściciel z próbkami i jeszcze przed badaniem, w trakcie rozmowy z nami snuł przypuszczenia, co mogło być przyczyną spadku: „majówka”, zatrucie środkami chemicznymi, choroba roztoczowa itp. Nigdy prawie nie padło słowo — choroba zarodnikowcowa. Wynik badania jednakże wskazywał: właśnie choroba zarodnikowcowa!

Natychmiast wówczas padała replika ze strony pszczelarza: „Ale przecież ja Fumagillinę...” I tu dochodzimy do sedna sprawy, bo po dokładnym wypytaniu okazało się, że stosował on tylko Fumagillinę, poza tym nic w pasiece nie robił. Jest to jeden z zasadniczych błędów popełnianych przy zwalczaniu choroby zarodnikowcowej (w dalszym ciągu artykułu będziemy jeszcze o tym mówili).

Może celowe będzie podanie kilku cyfr dla innej grupy pszczelarzy, która w nozemę w ogóle „nie wierzy”. Oczywiście nie ma potrzeby dyskutować z takim stanowiskiem (nie jest to na szczęście liczna grupa). gorzej tylko jeśli nie pozostaje bez wpływu na sąsiednie pasieki.

Nozema bowiem jest na tyle podstępną chorobą, iż bardzo rzadko wywoła całkowity spadek roju (jak to ma miejsce przy innych schorzeniach), natomiast bardzo często potrafi ciągnąć się latami, bez specjalnych objawów wskazujących na jej istnienie. Jedynymi wtedy oznakami (z reguły uchodzącymi całkowicie uwadze pszczelarza) są: skrócenie życia pszczoły o 30%, zmniejszenie zbiorów miodu — o 60%, produkcji wosku — o 25% itd.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy