Ule słomiane — warszawskie
tekst: Mieczysław Janiszewski
Pszczelarstwo, Rok IV, nr 11, listopad 1953 — MIECZYSŁAW JANISZEWSKI
MIECZYSŁAW JANISZEWSKI
strona 1
W poprzednim numerze naszego pisma omawialiśmy ogólnie sposób budowy uli słomianych z oddzielnych mat oraz podaliśmy dokładny opis budowy prawidła do wyrobu mat. Obecnie przejdziemy do szczegółów wykonania dwóch typów uli spośród uznanych przez Ministerstwo Rolnictwa: ula warszawskiego zwykłego i poszerzonego.
Obydwa systemy uli są w zasadzie identyczne, różnią się od siebie jedynie szerokością. Długość uli obliczona została na swobodne pomieszczenie 18 normalnych ramek i przegrody. Cyfry podane w załączonych zestawieniach wymiarów prawideł, mat i materiałów dotyczą obydwu systemów. O ile zachodzą pewne różnice w wymiarach, wymiary dla ula poszerzonego podane są w tabelach pod kreską.
Do wykonania ula warszawskiego zwykłego i poszerzonego potrzebne są prawidła i maty podane w zestawieniu 1 i 2. Mając zamiar przystąpić do wyrobu uli należy zaopatrzyć się w dostateczną ilość materiałów wymienionych w zestawieniu 3.
Do wyrobu uli najodpowiedniejsze poza słomą jest drewno miękkich gatunków iglastych (sosna, świerk, jodła); z gatunków liściastych może być użyte drewno lipowe lub topolowe. Pamiętać należy o dokładnym wysuszeniu drewna przed obróbką. Dla oszczędności robocizny w częściach drewnianych przylegające do słomy boki można pozostawić nie strugane, w stanie surowym.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
