Ul czy pawilon w gospodarce wędrownej?
tekst: Stanisław Witkoś
Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 1, styczeń 1966 — Stanisław Witkoś
(Artykuł dyskusyjny)
Stanisław Witkoś
strona 18

Gospodarka pawilonowa, mająca tak szerokie zastosowanie w Czechosłowacji, Austrii, Niemczech, Szwajcarii i Jugosławii, nie znalazła dotychczas, moim zdaniem, właściwego omówienia w naszych publikacjach pszczelarskich.
Z niektórych wypowiedzi wynika, że w pawilonach stosuje się wyłącznie ule otwierane od tyłu, ule szufladowe itp. poważnie utrudniające przegląd pni i komplikujące gospodarkę pasieczną. Są to oczywiście stare modele ula i pawilonu niemieckiego, utrzymujące się raczej z nawyku aniżeli z jakiejkolwiek konieczności.
Ponieważ od 15 lat posiadam pawilon i mam ule nadstawkowe z góry dostępne — umieszczone w 2 szeregach wzdłuż 3 jego ścian, pragnąłbym temat pawilonów szerzej omówić.
Gospodarka pasieczna we wspomnianych wyżej krajach, stosujących gospodarkę pawilonową, stoi na wysokim poziomie, przeto różne obawy i zarzuty, wysuwane przez naszych pszczelarzy, pod jej adresem, wydają mi się przesadne. Przeanalizujemy je po kolei, a może zabiorą również głos koledzy obeznani już praktycznie z pawilonem.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
