Trudniejsze prace szkółkarskie
tekst: Stanisław Rychłowski
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 7, lipiec 1961 — Stanisław Rychłowski
Stanisław Rychłowski
strona 200
W uzupełnieniu wiadomości o prowadzeniu drzewek i krzewów wypada zapoznać Czytelnika i z trudniejszymi zabiegami, zaznaczając, iż wiele z tych umiejętności można zdobyć tylko przez praktykę i długoletnie doświadczenie. Nie ma tu jakiejś ogólnie obowiązującej teorii, którą dałoby się zastosować przy prowadzeniu wszystkich gatunków drzew, jedne z nich są bowiem łatwiejsze w produkcji, inne trudniejsze. W każdym razie zanim otrzyma się drzewko odpowiadające obowiązującym wymaganiom, upływa sporo czasu. Dopiero po bliższym zapoznaniu się ze szkółkarstwem, po zestawieniu wydatków na robociznę, nawozy i inne, znajdujemy wytłumaczenie ceny drzewka, ceny, która może się na pozór wydawać nadmiernie wygórowaną.
Formowanie drzew alejowych. Drzewko alejowe nadające się do wysadzenia przy drodze, ulicy lub placu musi odpowiadać ustalonym normom co do wysokości i grubości pnia, który powinien być zupełnie prosty, zakończony prawidłowo wyprowadzoną koroną. Zabiegi, które prowadzą do tego celu, dokonujemy w następującej kolejności: wyprowadzenie pędu przewodniego, formowanie korony, ostateczne pogrubienie pnia.
Wyprowadzenie pnia kasztanowca zwyczajnego i wielu gatunków klonów nie wymaga specjalnego cięcia w celu otrzymania pędu (pnia) o odpowiedniej wysokości; nie ma też trudności z formowaniem koron tych drzew. Najtrudniejsze jest to u wielu gatunków lip.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
