Z wycieczki do Bułgarii
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 3, marzec 1963
strona 80
W czasie od 1 do 14 października 1962 r. staraniem Samodzielnej Sekcji Pszczelarskiej Centrali Spółdzielni Ogrodniczych została zorganizowana 14-dniowa, specjalistyczna wycieczka pszczelarska o charakterze szkoleniowym do Bułgarii.
W wycieczce brali udział pszczelarze i pracownicy instytucji zainteresowanych sprawami pszczelarskimi, łącznie 33 osoby. Program wycieczki pszczelarskiej obejmował następujące zagadnienia: Organizacja pszczelarstwa w Bułgarii. Problemy hodowlane i produkcja pasieczna. Choroby pszczół i szkodniki oraz ich zwalczanie. Organizacja skupu i obrotu produktami pasiecznymi. Standaryzacja miodów i przygotowanie do obrotu. Kontrola jakości miodu w skupie i w handlu. Produkcja sprzętu pszczelarskiego oraz organizacja zaopatrzenia pszczelarzy. Ochrona pszczół przed zatruciami. Wydawnictwa fachowe.
Sprawozdanie to zostało opracowane zespołowo przez uczestników wycieczki zgodnie z podziałem czynności i obowiązków dokonanym według zainteresowań każdego z uczestników wycieczki.
Na wstępie nieco wiadomości ogólnych o Bułgarii. Jest to kraj około trzy razy mniejszy od Polski o powierzchni 110 842 km², ponad 8 milionów ludności. Kraj dzieli się na 30 okręgów administracyjnych, które są odpowiednikami naszych województw, jednak znacznie mniejsze.
Pod względem ekologicznym teren Bułgarii można podzielić na trzy rejony: 1) rejon śródgórski środkowych Bałkanów z kotliną Sofijską; 2) rejon Niziny Trackiej, tj. południowej części Bułgarii. będącej pod wpływem klimatu Śródziemnomorskiego i 3) rejon Niżu Naddunajskiego na północy Bułgarii, bardzo żyzny ale o surowszym klimacie.
Lasy stanowią 28% powierzchni — na północy i wschodzie zakłada się pasy leśne. Poważnym problemem gospodarki rolnej jest palaca potrzeba nawadniania terenów rolnych. Około 40% kraju wymaga nawodnienia. Dotychczas nawodniono jedynie 300 000 ha. W roku 1962 — susza, 6 miesięcy brak opadów — dała się szczególnie we znaki gospodarce rolnej w Bułgarii. Władze państwowe rzuciły hasło zaradzenia złu systemem gospodarczym w czynie społecznym, przez tworzenie prowizorycznych zbiorników wodnych. Akcja ta prowadzona była na dużą skale, tak że jadąc autobusem widzieliśmy często tamy na rzekach i powstałe w wyniku tego zbiorniki wody.
Powierzchnia uprawna wynosi 43%. Podkreślić trzeba, że przeszło 80% gospodarstw jest skolektywizowanych. Z produkcji roślinnej wymienić należy: pszenicę, żyto, owies, kukurydzę, buraki cukrowe, bawełnę, tytoń, winogrona, pomidory oraz cukier i wino jako przetwory produkcji roślinnej. Z produkcji zwierzęcej: bydło rogate, owce, trzoda chlewna, wełna (8 tys. ton rocznie), jedwab naturalny.
Produkcja przemysłowa daje obecnie w Bułgarii blisko 70% dochodu narodowego, co w porównaniu z 33% w okresie przedwojennym wskazuje na dużą dynamikę w industrializacji kraju.
Główne surowce i produkcja przemysłowa: węgiel brunatny i kamienny, ruda manganowa, miedzi, ołowiu, cynku, magnezyt, azbest, sól kuchenna, energia elektryczna, ołów, papier, przędza bawełniana i wełniana, włókna sztuczne, tkaniny wełniane i bawełniane.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
