O dawnym bartnictwie puszczańskim
tekst: J. J. Karpiński
Pszczelarstwo, Rok II, nr 4, lipiec–sierpień 1951 — J. J. KARPIŃSKI

J. J. KARPIŃSKI
strona 1
Dzisiejsze pszczelnictwo, czyli nauka racjonalnej hodowli pszczół, wywodzi się z dawnego bartnictwa — czysto praktycznej umiejętności hodowli pszczół w praborach puszczańskich.
Ślady dawnego bartnictwa w postaci bądź martwych, bądź żyjących jeszcze drzew bartnych przetrwały po dziś dzień w Puszczy Białowieskiej, a w szczególności w chronionej, jako rezerwat ścisły jej cząstce — Białowieskim Parku Narodowym. Ostatni bartnik puszczański, Paweł Buszko, zmarł w sędziwym wieku dopiero w czasie ostatniej wojny. Żyje w Białowieży syn dawnego bartnika Filimon Waszkiewicz, żyją inni potomkowie tych dzieci Puszczy. Można od nich wiele się jeszcze dowiedzieć o dawnym bartnictwie puszczańskim. Pozostały w Puszczy nazwy uroczysk bartnych, a choć nie pisane, będą trwały nadal w pamięci pokoleń ludu puszczańskiego — Bartnik ustępując z Puszczy powierzył wspomnienia o dawnym bartnictwie puszczańskiej legendzie i puszczańskiej baśni.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
