Standartowe opakowanie miodu
tekst: Jan Curyło
Pszczelarstwo, Rok I, nr 3, maj–czerwiec 1950 — Inż. JAN CURYŁO
Inż. JAN CURYŁO
strona 28
Miód sprzedawany w ilościach do jednego kilograma, nie ma do tego czasu znormalizowanego opakowania, pomimo, że jest tak wartościowym produktem i zasługuje na to, nie mniej od przetworów owocowych, tymbardziej, że coraz większe jego ilości idą na sprzedaż w formie miodu słoikowanego i pasteryzowanego.
Wymagania, jakie stawiamy opakowaniu jakiegokolwiek artykułu spożywczego, dają się ująć w czterech punktach, a mianowicie: opakowanie powinno być: higieniczne, estetyczne, praktyczne, tanie.

Dla wielu artykułów zagadnienie to można względnie łatwo rozwiązać. dla miodu zaś nie jest tak proste, gdyż miód zależnie od pochodzenia i składu reaguje różnie na zmiany temperatury. Jedne miody w miarę obniżania temperatury tylko gęstnieją i przez pewien okres czasu pozostają płynne, drugie natomiast — zaczynają stosunkowo szybko mętnieć, krystalizować się, dając wreszcie mniej lub więcej twardą masę. Masa ta składa się z kryształów o różnej, wielkości, powiązanych skrzepem międzykrystalicznym, „osoczem“, które przy długotrwałych mechanicznych wstrząsach ma tendencję do upłynniania się i w tym wypadku całość przybiera krupkowaty, a zarazem ciastowaty wygląd.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
