O sztucznym zapładnianiu matek pszczelich

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok I, nr 3, maj–czerwiec 1950 — M. Z, KRASNOPIEJEW

M. Z, KRASNOPIEJEW

strona 25

(„Pczełowodstwo“, 1950, Nr 3)

Naturalne zapłodnienie matki pszczelej odbywa się w powietrzu i zazwyczaj przy udziale nieznanego nam trutnia. Stąd wynika, że przy celowym krzyżowaniu pszczół nabiera doniosłego znaczenia sprawa sztucznego zapładniania matek pszczelich.

Dla dokonania sztucznego zapłodnienia matki skonstruowałem aparacik, który składa się z czterech części (rys. 1).

Podstawową część stanowi blaszka z aluminium, lub innego metalu, wykrojona w kształcie samolotu (B). Boczne końce blaszki zawija się ku górze w kształt tutki (T), w którą wchodzi tulejka (G), o przekroju 6,5 — 7 mm, z nacięciami i nitką (N). Długi, wąski koniec blaszki gra rolę sprężynki, zaginającej się ku dołowi; do jego dziurki przymocowuje się haczyk (H), który ma za zadanie przytwierdzić

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy