Jak prowadzić pasiekę metodą dwurodzinną w leżakach beznadstawkowych?
tekst: Józef Rzegocki
Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 3, marzec 1966 — Józef Rzegocki
Józef Rzegocki
strona 4
W ulach wielokondygnacyjnych, do których zalicza się wielkopolski z odejmowanym dnem, bez trudu można stosować metodę dwurodzinną, gdyż manipuluje się tu całymi kondygnacjami, jak to było w skrócie opisane w nr 5/64 „Pszczelarstwa”.
W leżakach beznadstawkowych, aczkolwiek trudniej, ale też można z powodzeniem poprowadzić pasiekę dwurodzinną, byle ule te były obszerne. Ul taki powinien pomieścić 30 ramek wlkp. lub 26 Dadanta. Leżak wielkopolski powinien być podzielony na 3 części po 10 ramek ściśle dopasowanymi przegrodami, jak to widać na rysunku: W tak podzielonym ulu, w dwóch częściach osadza się dwie rodziny, trzecia część jest wolna. Obie rodziny dla lepszego ogrzewania się, mogą być oddzielone od siebie siatką drucianą w odpowiedniej ramie, ale tak by się ze sobą nie łączyły. Pielęgnacja rodzin jest taka sama, jak w zwykłych ulach.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
