Rozważania ekonomiczne czyli 2×2=4
tekst: Romuald Żukowski
Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 3, marzec 1968 — Romuald Żukowski
Romuald Żukowski
strona 4
(Artykuł dyskusyjny)
Chodzi o zasadę racjonalnego gospodarowania oraz o stosowanie rachunku ekonomicznego w pszczelarstwie. Sprawa jest ważna. Uzasadnię to na przykładach.
Znam pszczelarza, który gospodarując ekstensywnie (mały nakład pracy na 1 pień), prowadzi pasiekę 700-pniową. Wydajność miodu z pnia jest dość niska, jednak ogromna ta pasieka rozlokowana w kilkunastu punktach, daje mu dochód. Inny znajomy pszczelarz wybrał metodę odmienną: zintensyfikował gospodarkę pasieczną, stosuje najnowocześniejsze zdobycze nauki i praktyki pszczelarskiej i uzyskuje wydajność z pnia wielokrotnie wyższą. Ten system gospodarki pozwala jednak na prowadzenie pasieki zaledwie 70-pniowej, a więc 10 razy mniejszej.
Który z nich ma rację? Odpowiedź nie jest prosta. W pszczelarstwie, podobnie jak w każdej innej dziedzinie produkcji maksymalny zysk można osiągnąć stosując zasadę największego efektu albo zasadę największej wydajności. Pierwsza z nich polega na tym, że przy danym stopniu realizacji celu używa się minimalnego nakładu środków, druga zaś, że przy danym nakładzie środków otrzymuje się maksymalny stopień realizacji celu.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
