Obsadzajmy drogi drzewami miododajnymi
tekst: ST. Poncet
Pszczelarstwo, Rok I, nr 2, marzec–kwiecień 1950 — ST. PONCET
ST. PONCET
strona 8
Obsadzenie dróg bitych drzewami owocowymi nie dało pozytywnych rezultatów. Pilnowanie bowiem szlaków drzew owocowych jest niemożliwością, a więc szkody wyrządzane przez przejezdnych i nieuświadomioną ludność są olbrzymie. Nie tylko zrywano owoce, lecz i uszkadzano także same drzewa. Niezwykle trudne było również prowadzenie racjonalnej walki ze szkodnikami i chorobami drzew. A w końcu niemożność należytej uprawy ziemi pod drzewami, kurz i brak osłon — to wszystko razem składało się na to, że owoce przedstawiały małą wartość, drzewa miały dużą ilość spadów, chorowały i były rozsadnikami chorób i szkodników.
Sprawa obsadzania dróg jest więc nadal aktualna. Kraj nasz na skutek działań wojennych i prowadzonej przez okupanta rabunkowej gospodarki, poniósł olbrzymie straty w drzewostanie. Z tego choćby względu wynika pilna potrzeba obsadzenia drzewami wszystkich dróg, okólników,
strona 9
nieużytków wiejskich i zaczątków wiejskich parków.
Wiadomo przecież jak silnie brak zadrzewienia odbija się na klimacie kraju. I dlatego w Związku Radzieckim zakłada się obecnie olbrzymie pasy leśne w okręgach stepowych, gdzie do tej pory dawały się we znaki susze, obniżające, a nawet niszczące plony. Te gigantyczne prace spowodują w niedalekiej przyszłości całkowitą zmianę klimatu na olbrzymich połaciach stepowych ZSRR.
U nas Ministerstwo Leśnictwa przeprowadza obecnie poważne prace zalesieniowe: zrębów wojennych, bieżących nieużytków oraz przełęczy Dukielskiej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
