Jakie matki wybieramy w pasiekach PGR do rozmnażania i dalszej selekcji
tekst: Feliks Betley
Pszczelarstwo, Rok II, nr 6, listopad–grudzień 1951 — FELIKS BETLEY
FELIKS BETLEY
strona 11
Przeciętny zbiór miodu z pnia w pasiekach PGR jest stosunkowo niski. Wynika to między innymi z małej na ogół wartości matek pszczelich w pasiekach PGR. Konieczne jest wymienić je na matki doborowe, gwarantujące większe zbiory miodu. Wymiany dotychczasowych matek na doborowe można dokonać stopniowo.
W sezonie bieżącym, w Państwowych Gospodarstwach Rolnych uruchomiono kilka stacji hodowli matek. Nazwano je fermami pasieczno-matecznymi.
Na kierowników ferm wyznaczono pszczelarzy przodujących, przede wszystkim takich, którzy prowadzili już hodowlę matek. Przeprowadzono też tygodniowy kurs dla kierowników ferm. Fermy pasieczno-mateczne PGR mają hodować matki pszczele z materiału otrzymanego ze stacji selekcji pszczół PGR oraz z materiału wybranego w pasiekach PGR.
Zastanówmy się teraz z jakich rodzin należy wybierać matki pszczele do rozmnażania. Chodzi nam o podniesienie przeciętnej zbioru miodu i wosku z pnia; miodność i wysoka produkcja wosku jest dla nas najważniejszą cechą dodatnią. Przy wyborze rodzin najwartościowszych z pasieki, musimy prócz tego liczyć się z cechami pozornie mniej nas interesującymi, ale jednak ważnymi. Zrozumiałe jest, że możemy hodować matki tylko z rodzin zdrowych, a pasieki w których hodujemy matki, muszą składać się ze zdrowych pni. Cecha następna jakiej wymagamy — odporność na choroby. Wiąże się ona z dobrym zimowaniem pszczół.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
