Rozkład pożytków a metody gospodarki pasiecznej
tekst: Jadwiga Pogorzelska
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 5, maj 1963 — Jadwiga Pogorzelska
Jadwiga Pogorzelska
RRZD - Szepietowo
strona 118
Podstawą normalnego życia rodziny pszczelej i gromadzenia zapasów jest obfitość pożytków najbliższej okolicy, jak też warunki klimatyczne. Obszar Polski położony jest w jednej strefie geograficznej, jednakże różnice klimatyczne między poszczególnymi częściami kraju są dość wyraźne.
W związku z tym występujące u nas zespoły i zbiorowiska roślinne cechuje duża różnorodność. Z uwagi na to uzyskanie wysokich zbiorów miodu możliwe jest tylko przy zastosowaniu właściwych metod gospodarki pasiecznej, uwzględniających typ pożytku w danej miejscowości.
Wzrost liczby pszczół w roju ostatecznie decydujący o zbiorach miodu zależy głównie od dwóch czynników, kształtujących się zresztą różnie w ciągu sezonu: od tempa przybywania młodych pszczół i od stopnia ubytku pszczół starych.
W rozwoju pszczół wyróżnia się pięć okresów, mających zasadniczy wpływ na układ liczbowy pszczół w roju:
Pierwszy okres trwa od pierwszego oblotu do około 15 maja. Następuje tu wymiana pszczół starych na młode, przy czym ich liczebność w zasadzie nie zmienia się.
Drugi okres charakteryzuje się stałym zwiększaniem się liczby pszczół w roju i trwa najczęściej do głównego pożytku. W drugiej połowie tego okresu występuje zjawisko rójki.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
