Rokitnik zwyczajny

tekst: Mieczysław Lipiński

Pszczelarstwo, Rok VII, nr 4, kwiecień 1956 — MIECZYSŁAW LIPIŃSKI

MIECZYSŁAW LIPIŃSKI

strona 6

Na wybrzeżu Bałtyku i wzdłuż niektórych rzek można często spotkać krzewy o srebrzystych wąskich liściach, podobne z wyglądu do wierzby rokiciny i stanowiące osobliwość florystyczną naszego kraju. Jest to rokitnik zwyczajny (Hippophaë rhamnoides L.). Porasta on gęsto strome zbocza brzegu morskiego koło Jastrzębiej Góry, wyspę Wolin, wydmy koło Elbląga, a w Warszawie można obejrzeć tę roślinę na skarpie lewego brzegu Wisły na Bielanach, gdzie posadził ją zmarły niedawno prof. R. Kobendza, znany dendrolog polski.

Rokitnik kwitnie wczesną wiosną w marcu lub kwietniu i w czasie ciepłej, bezwietrznej pogody widać na nim wtedy bardzo dużo pszczół. Zbierają one tylko pyłek, lecz niezbyt uważne obserwacje pszczelarzy, a nawet i badaczy roślin miododajnych, stały się przyczyną mniemania, że roślina ta daje dużo nektaru. Powodem tego złudzenia było specjalne przystosowanie się kwiatów rokitnika do zapylania przy pomocy wiatru.

Wśród roślin wiatropylnych możemy zaobserwować różne rodzaje takich przystosowań. A więc często pylniki kwiatów męskich są osadzone na długich i wiotkich nitkach, aby podmuch wiatru kołysał je i łatwo wytrząsał pyłek. Można to zaobserwować u żyta. Znamiona kwiatów żeńskich są znów często rozgałęzione i podobne do piórek, jak u wspomnianego już żyta, lub niezmiernie wydłużone i zebrane w kiść, jak u kukurydzy, aby tym łatwiej chwytać unoszone z wiatrem ziarna pyłku.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy