Pszczelarstwo w Rumuńskiej Republice Ludowej

tekst: I. Barac, V. Alexandru

Pszczelarstwo, Rok IX, nr 11, listopad 1958 — INŻ. I. BARAC, INŻ. V. ALEXANDRU

winieta działu „Pszczelarstwo za granicą” — rysunek liścia klonu z owocem-skrzydlakiem przy czarnym pasie z napisem; pod spodem nazwiska autorów „INŻ. I. BARAC, INŻ. V. ALEXANDRU”

INŻ. I. BARAC, INŻ. V. ALEXANDRU

Centralna Stacja Doświadczalna Jedwabnictwa i Pszczelarstwa w Bukareszcie

strona 326

Pszczelarstwo stanowi dla mieszkańców naszego kraju jedno z najstarszych zajęć. Już w okresie tureckiego panowania miód i wosk były najważniejszymi artykułami spośród towarów, które zamieszkałe przez Rumunów kraje musiały dostarczać jako daninę.

Rozwój uprawy roślin zbożowych w początkach XIX wieku przyczynił się do skoncentrowania dużych obszarów ziemi w rękach klasy eksploatującej, co niekorzystnie odbiło się na gospodarce włościańskiej zahamowując rozwój poszczególnych jej gałęzi, między innymi również i pszczelarstwa. Sytuacja ta zmieniła się radykalnie dopiero z chwilą powstania władzy ludowo - demokratycznej. W roku 1948 spis wykazał w całym kraju zaledwie 472 312 pni. Była to liczba o wiele za mała w stosunku do bazy miododajnej. Należy zaznaczyć, że prawie 1/3 rojów była osadzona w ulach nierozbieralnych (dziuplankach) a pozostałe 2/3 zamieszkiwały ule ramowe, w większości wypadków nie odpowiadające wymaganiom nowoczesnej gospodarki.

Warunki pożytkowe Rumunii mogą zapewnić pszczołom obfite zbiory miodów z różnych roślin, od marca począwszy aż do września włącznie.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy