Pszczelarstwo w Rumuńskiej Republice Ludowej
tekst: I. Barac, V. Alexandru
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 11, listopad 1958 — INŻ. I. BARAC, INŻ. V. ALEXANDRU

INŻ. I. BARAC, INŻ. V. ALEXANDRU
Centralna Stacja Doświadczalna Jedwabnictwa i Pszczelarstwa w Bukareszcie
strona 326
Pszczelarstwo stanowi dla mieszkańców naszego kraju jedno z najstarszych zajęć. Już w okresie tureckiego panowania miód i wosk były najważniejszymi artykułami spośród towarów, które zamieszkałe przez Rumunów kraje musiały dostarczać jako daninę.
Rozwój uprawy roślin zbożowych w początkach XIX wieku przyczynił się do skoncentrowania dużych obszarów ziemi w rękach klasy eksploatującej, co niekorzystnie odbiło się na gospodarce włościańskiej zahamowując rozwój poszczególnych jej gałęzi, między innymi również i pszczelarstwa. Sytuacja ta zmieniła się radykalnie dopiero z chwilą powstania władzy ludowo - demokratycznej. W roku 1948 spis wykazał w całym kraju zaledwie 472 312 pni. Była to liczba o wiele za mała w stosunku do bazy miododajnej. Należy zaznaczyć, że prawie 1/3 rojów była osadzona w ulach nierozbieralnych (dziuplankach) a pozostałe 2/3 zamieszkiwały ule ramowe, w większości wypadków nie odpowiadające wymaganiom nowoczesnej gospodarki.
Warunki pożytkowe Rumunii mogą zapewnić pszczołom obfite zbiory miodów z różnych roślin, od marca począwszy aż do września włącznie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
