Pszczelarstwo w Indonezji

tekst: Jerzy Woyke, Halina Woyke

Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 4, kwiecień 1981 — Prof. dr hab. Jerzy Woyke, Doc. dr hab. Halina Woyke

winieta działu „Za granicą” — czarny kwadrat z rastrowym kołem przypominającym kulę ziemską i białym napisem „ZA GRANICA”

Prof. dr hab. Jerzy Woyke, Doc. dr hab. Halina Woyke

strona 17

Zakład Pszczelnictwa SGGW-AR

konturowa mapa Jawy z zaznaczonymi miejscowościami: Dżakarta, Bogor, Semerang, Surakarta, Surabaja, Dżokżakarta, Borobudur
Rys. 1. Mapa Jawy

Jesienią 1976 r. przed kilkumiesięczną podróżą do krajów Afryki i Azji wziąłem udział w sympozjum zorganizowanym w Londynie przez Międzynarodowe Naukowe Towarzystwo Pszczelarskie (I.B.R.A.) na temat pszczelarstwa w krajach tropikalnych. W sympozjum, między innymi, brał udział Ir. Soekiman Atmosoedaryo — Dyrektor Zjednoczenia Lasów Państwowych „Perum Perhutani“ w Dżakarcie. Zaprosił mnie on wtedy do Indonezji i obiecał pomoc w poznaniu pszczelarstwa kraju.

Do Indonezji dotarłem dopiero 24.I. 77 r. na rajską wyspę Bali, a 26.I.77 do Dżakarty — położonej na wyspie Jawa, głównej z 3000 wysp, z jakich składa się ten kraj.

W Indonezji żyją dziko aż 3 z 4 istniejących na świecie gatunków pszczół: pszczoła olbrzymia (Apis dorsata) budująca tylko jeden ogromny plaster; pszczoła karliczka (Apis florca) — budująca również tylko jeden, ale bardzo mały plaster i jawajska pszczoła wschodnia (Apis cerana javana) — budująca kilka plastrów o komórkach nieco mniejszych niż znana nam, a nie występująca tam w stanie dzikim, pszczoła miodna. Tylko pszczoła wschodnia jest udomowiona. Poza tym spotyka się w kraju pszczoły bezżądłe — trygony.

Miejscowa ludność wyszukuje gniazda dziko żyjących pszczół i odbiera im miód. W tym celu wyłamują z drzew całe plastry. Następnie wyciskają z nich miód, często wraz z larwami. Miód taki nigdy nie odpowiada standardowi naszych miodów. Ponieważ spożycie miodu w kraju wzrasta, Indonezja importuje obecnie miód z Chin i USA. Tradycyjni pszczelarze jeszcze obecnie utrzymują pszczoły wschodnie w kłodach, zawieszonych najczęściej pod okapami dachów wokół ścian swoich domów mieszkalnych. Tak było od wieków aż do bardzo jeszcze niedawnych czasów.

Nam w Polsce trudno jest sobie wyobrazić, że w XX wieku może istnieć kraj, w którym nie ma nowoczesnego, zorganizowanego pszczelarstwa. Takich krajów jest jednak na świecie jeszcze sporo. Jednym z nich, do 1973 roku, była także i opisywana w artykule Indonezja.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy