Burza nad ulem (część I)

tekst: Jerzy Makowicz

Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 4, kwiecień 1981 — Mgr Jerzy Makowicz

winieta działu „Ule, sprzęt, urządzenia” — czarny kształt z wycięciami jak element układanki, z białymi napisami „ULE”, „SPRZĘT”, „URZĄDZENIA”

J. Makowicz

strona 16

Z dyskusji w Warszawskim Klubie Pszczelarzy

— Wprawdzie wielokrotnie już dyskutowaliśmy, jaki powinien być ul, ale wydaje się, że sprawa zawsze jest aktualna i zawsze będzie przedmiotem sporów. Jeden z kolegów wystąpił z propozycją oceny poszczególnych typów uli poprzez przydzielanie 100 punktów dzielonych na materiały, ocieplenie, zimowlę, rozwój wiosenny, wentylację itd. Należy zatem ten temat przedyskutować.

— Mnie się wydaje, że nim powiemy, iż ulowi warszawskiemu należy przydzielić np. 80 punktów, a dadanowskiemu 60, najpierw trzeba zastanowić się nad materiałami stosowanymi do wyrobu uli i na tym tle dopiero ustalać inne problemy, np. ciepło w ulu, zimowlę, łatwość obsługi itd.

— Popieram tę propozycję. Moje zdanie jest takie, że najlepszym materiałem na ul jest drewno. Jest ono ciepłe i mocne, a ściany przepuszczają wilgoć, więc też odprowadzanie wilgoci jest najlepsze.

— A czy koledze wiadomo, że pszczoły w Leningradzie wybrały sobie za siedzibę pomnik cara? A jak się tam czuły, dowodem jest fakt, że wybrano z niego kilkaset kilogramów miodu.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy