Przesunięcie diskoidalne — nowa cecha w oznaczaniu ras pszczół

tekst: Michał Gromisz, Wojciech Skowronek

Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 3, marzec 1981 — Doc. dr hab. Michał Gromisz, Dr Wojciech Skowronek

okładka: winieta „PSZCZELARSTWO”, napis „Organ Polskiego Związku Pszczelarskiego ● 1981”, numer „3”; u dołu zdjęcie czterech glinianych podkurzaczy o wysokich, zwężonych szyjkach, trzech z uchwytami
Okładka numeru 3/1981. Podkurzacze gliniane, fot. M. Wojtacki.
winieta działu „Nauka praktyce” — koło z czarnego rastra kropek, napis „NAUKA” pionowo z lewej i „PRAKTYCE” u góry

Doc. dr hab. Michał Gromisz, Dr Wojciech Skowronek

strona 2

Oddzial Pszczelnictwa ISiK w Pulawach

W pracy selekcyjnej istnieje potrzeba odróżniania ras i typów pszczół. Do tego celu najlepiej nadają się cechy morfologiczne. Poza tradycyjnie przyjętymi i uznanymi cechami ciągle poszukuje się nowych, łatwiejszych w oznaczaniu. Jedną z takich cech jest przesunięcie diskoidalne na przednim skrzydle pszczoły. Już dość dawno tę cechę wprowadził do systematyki G. Goetze. W praktyce pszczelarskiej bliżej zainteresowano się nią dopiero w ostatnim czasie. Według Goetzego przesunięcie diskoidalne dobrze charakteryzuje rasy pszczół i jest łatwe w oznaczaniu, możliwe nawet w warunkach polowych. Do tego celu wystarczy zwykła lupa z naniesioną siatką. Badane pszczoły zalicza się wtedy do jednej z trzech klas: „+”, „−”, „0”, według schematu przedstawionego na rys. 1. Przesunięcie diskoidalne można wyrażać bardziej precyzyjnie na przykład w punktach, charakteryzując tym sposobem odległość (wg Goetzego 1 punkt odpowiada 0,1 mm) miejsca połączenia żyłek (na rysunku punkt D) od linii odniesienia. W badaniach Goetzego diskoidalne przesunięcie u pszczół rasy kraińskiej wypadało przeważnie ze znakiem „+”, a u pszczół środkowoeuropejskich ze znakiem „−”.

Pragniemy scharakteryzować znaczenie diskoidalnego przesunięcia w odróżnianiu ras pszczół. W tym celu oznaczaliśmy tę cechę u pszczół robotnic w próbkach z 90 rodzin, które uporządkowano w 6 grupach w zależności od ich pochodzenia geograficznego. Należały one do ras: środkowoeuropejskiej (Apis mellifica mellifica), kraińskiej (A. m. carnica), kaukaskiej (A. m. caucasica) i włoskiej (A. m. ligustica) linii starline. Pomiary przesunięcia diskoidalnego zostały dokonane pod mikroskopem (przy powiększeniu 32×) na skrzydłach 30 robotnic w każdej próbce. Diskoidalne przesunięcie (na rysunku: odległość punktu D od linii odniesienia p) oznaczano w podziałkach okularu. Jedna działka okularu odpowiadała 0,0263 mm.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy