Odpowiedzi Redakcji
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 2, luty 1981
strona 22
Ks. E. G. z Opola. Norweska metoda odbudowy gniazd we wrześniu, niestety, nie może być kopiowana w naszych warunkach klimatyczno-pożytkowych. Nie ma zresztą takiej potrzeby. Tam głównym pożytkiem towarowym jest wrzos, a brak wcześniejszych dobrych pożytków, gwarantujących intensywną budowę plastrów wcześniej. Stąd tylko 3 ramki do budowy w sezonie wcześniejszym. Brak pożytków wczesnych (towarowych) pozwala Norwegom na wolny rozwój wiosenny i nie potrzebne są metody przyspieszające ten rozwój.
Klimat Norwegii jest złagodzony tzw. prądami zatokowymi, które jako prądy powierzchniowe docierają niemal do płn.-zach. wybrzeży Norwegii. Daje to ocieplenie lądu znacznie ponad granicę wynikającą z geograficznego położenia danego kraju. Izoterma stycznia +5°C na dł. 1/3 płn.-zach. wybrzeża Norwegii przepływa tuż pod jej brzegami, pociętymi ponadto ciepłymi fiordami sięgającymi niekiedy b. daleko w głąb lądu. Znaczna część wybrzeży nie zamarza. Występuje tam jednak ograniczone zróżnicowanie klimatu, ze względu na górzystość kraju oraz jego geograficzne usytuowanie (rozciągnięcie wzdłuż). W rejonach klimatu norweskiego zimy są krótkie i łagodne, a szczególnie długi okres ciepłej, choć mglistej i wilgotnej jesieni. Ilość opadów dla różnych rejonów kraju wynosi od 400 do 2 tys. mm, co dodatkowo charakteryzuje różnorodność klimatyczną Norwegii. Wiosny są tam na ogół jednak późne, śniegi potrafią na podgórzach zalegać do połowy maja. Nie jest to więc absolutnie klimat dający się porównać z naszym.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
