Produkcja wosku jednym z czynników podniesienia rentowności pasiek
tekst: Piotr Lange
Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 4, kwiecień 1967 — Inż. Piotr Lange
Inż. Piotr Lange
strona 13
Pszczoły hodowane w naszych pasiekach produkują, [?] to wszyscy dobrze wiedzą, oprócz miodu również wosk oraz inne produkty. Dotychczas zwracano przede wszystkim uwagę na miód. Tymczasem wosk produkowany przez pszczoły może odegrać bardzo dużą rolę w efektywności prowadzonej przez nas gospodarki pasiecznej.
Wypacanie wosku przez młode pszczoły jest zjawiskiem fizjologicznym zachodzącym w gruczołach woskowych pszczoły. Wypacanie go odbywa się kosztem zużycia pokarmu węglowodanowego. Dawniej mniemano, iż wypacanie wosku pochłania bardzo dużo energii wyraźającej się liczbą kilkunastu (12—14) kg miodu. Ostatnie badania wykazały, iż składniki, z których powstaje 1 kg wosku, odpowiadają 3,085 kg miodu. Jest to tzw. równoważnik miodowo-woskowy. Faktyczna ilość miodu, jaką muszą spożyć pszczoły dla wypocenia 1 kg wosku, jest nieco większa i wynosi 3,5 — 3,8 kg miodu. Wypacanie wosku u pszczół trwa cały sezon z tym, że swe maksimum osiąga w drugiej połowie wiosny i na początku lata (maj — czerwiec), a w czasie zimy ustaje. Wydzielanie wosku przez pszczoły odbywać się może tylko w określonych warunkach, z których najważniejsze są: 1) obecność matki w gnieździe; 2) obecność pszczół młodych zdolnych do wypacania wosku; 3) odpowiednia temperatura gniazda (32⁰ — 36⁰); 4) stały dopływ do ula świeżego pokarmu; 5) wolne miejsce w ulu do budowania plastrów.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
