Problemy zimowania pszczół
tekst: Jan Michałowski
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 11, listopad 1957 — JAN MICHAŁOWSKI
JAN MICHAŁOWSKI
strona 332
W numerze 8/57 „Pszczelarstwa“ ukazał się artykuł kolegi T. Kołodziejczyka, który pobudza mnie do wzięcia udziału w dyskusji na temat zimowli pszczół, w szczególności na temat przeciwdziałania powstawaniu wilgoci w ulach w okresie zimowli i w czasie rozwoju wiosennego.
Zjawisko występowania wilgoci można podzielić na wilgoć, występującą w zimie i wilgoć powodowaną rozwojem wiosennym. Zawsze jednak wilgoć występuje w chłodnej porze roku na wewnętrznych chłodnych partiach ula, tj. na dnie, tylnych ścianach, rzadziej na bocznych. Powoduje ją skraplanie pary wodnej, wydzielanej przez pszczoły i czerw.
Aby zorientować przeciętnego pszczelarza, jak to się dzieje i jak to się uwidacznia, pragnę dla przykładu porównać nasze — ludzkie bytowanie do życia pszczół w ulu, który porównać można do naszych mieszkań.
Wchodząc zimą do mieszkania domku jednorodzinnego, stojącego w odosobnieniu i mającego ściany niedostatecznie izolujące od chłodu zewnętrznego, zauważyć możemy wilgoć i pleśń, a może nawet pokrywę lodową z reguły na szybach okiennych, a nieraz na całych ścianach. Są to skroplone i zamarznięte pary wodne wydzielane przy oddychaniu przez mieszkańców oraz występujące przy gotowaniu potraw itp. Im więcej osób zajmuje takie mieszkanie i im więcej się gotuje
strona 333
potraw, tym większa ilość pary wodnej unosi się w powietrzu, a następnie skrapla się na zimnych szybach okiennych i ścianach. O ile mieszkanie takie nie jest regularnie i systematycznie wietrzone, to wystąpi w nim stała wilgoć i pleśń podobnie jak w ulach.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
