Biometria w morfologicznym opisie ras pszczół

tekst: Michał Gromisz

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 5, maj 1967 — Dr Michał Gromisz

Dr Michał Gromisz

strona 8

winieta działu „Nauka praktyce” — koło z rysunkiem wzoru plastra

Oddział Pszczelnictwa IS, Puławy

Cały świat roślinny i zwierzęcy nauka stara się uporządkować w celu zorientowania się w ogromnej liczbie jego form. Istnieje kilka systemów porządkowania, ale we wszystkich elementarną i podstawową jednostką systematyczną jest gatunek. Zajmuje on najczęściej określone miejsce w przestrzeni geograficznej i wykazuje morfologiczną jednolitość osobników. Różnią się one od siebie tylko o tyle, o ile różni się potomstwo jednych rodziców. Osobniki jednego gatunku krzyżują się ze sobą i dają płodne potomstwo.

W obrębie gatunku można wyróżnić drobniejsze jednostki systematyczne, jak podgatunek lub rasa. Podręczniki najczęściej określają rasę jako istniejącą w obrębie gatunku dużą grupę osobników o wspólnych cechach różniących ją od innych ras tego gatunku. Wewnątrz każdej rasy może występować także pewna różnorodność form.

Gatunkiem, który, nas pszczelarzy zajmuje, jest pszczoła miodna (Apis mellifica). W obrębie tego gatunku rozróżniamy kilka podgatunków czy ras, których odrębność łączy się ściśle z ich naturalnym pochodzeniem geograficznym. Każda z nich charakteryzuje się swoistymi cechami, mniej lub bardziej cenionymi przez pszczelarzy.

O przydatności gospodarczej niektórych ras pszczół mamy zazwyczaj ustalone opinie. Wiemy np. o włoszkach, że są bardzo pracowite, łagodne, ale też i skłonne do rabunku, a o wrzosówkach, że chętnie się roją, ale dobrze wykorzystują późne pożytki (wrzosowe). W obrębie rasy pomiędzy lokalnymi jej formami mogą także zachodzić u pszczół znaczne różnice cech. Wśród krainek znane są formy bardzo rojliwe i formy, u których ta cecha nie uwydatnia się zbyt wyraźnie.

Świadoma praca hodowlana pszczelarza pogłębia te zróżnicowania cech u pszczół wewnątrz jednej rasy. Prowadzi ona do powstawania grup pszczół — linii hodowlanych — o cechach korzystnych dla pszczelarzy. Wyodrębnienie i utrzymanie tych pszczół pośród innych „gorszych” ma dla ulepszenia pogłowia zasadnicze znaczenie. Wiąże się ono bezpośrednio z podniesieniem zbiorów miodu.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy