Pracownia pasieczna typu „Camping“
tekst: Lech Cieślewicz
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 6, czerwiec 1958 — LECH CIEŚLEWICZ

LECH CIEŚLEWICZ
strona 175
Prowadzę pasiekę w Borach Tucholskich, odległą o 60 km od stałego miejsca zamieszkania.
Nie posiadam własnej działki, co zmusza mnie do prowadzenia gospodarki w pełnym tego słowa znaczeniu — wędrownej. Naświetlam własną sytuację, ponieważ jest typowa dla pszczelarzy zamieszkałych w miastach.
Przewóz uli i sprzętu, praktycznie rzecz biorąc, nie sprawia większych trudności. Zaczynają się one jednak z chwilą, kiedy bartnik pragnie przechować sprzęt, jak miodarkę, zapasowe ule, ramki itp. względnie musi przeprowadzić miodobranie, czy wykonać inne czynności pasieczne, wymagające pracy pod dachem.
Gościnność polska jest przysłowiowa i rzadko który gospodarz odmówi pszczelarzowi pomocy w składowaniu sprzętu.
Praktyka pozwoliła mi poznać rodzaje pomieszczeń, jakimi dysponuje wieś na ten cel, a mianowicie: strych, piwniczka, parownik itp. Trudno wymagać wygód znając braki mieszkaniowe na wsiach.
Racjonalna i postępowa gospodarka pszczelarska, a szczególnie gospodarka wędrowna, wymaga jednak pomieszczenia służącego wyłącznie dla prac pasiecznych.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
