Nektarowanie lipy drobnolistnej
tekst: Ludwik Majeranowski
Pszczelarstwo, Rok III, nr 7, lipiec 1952 — Inż. LUDWIK MAJERANOWSKI
Inż. LUDWIK MAJERANOWSKI
strona 5
Na naszej lipie kwiecia dość, Nazbiera miodu złoty gość... Maria Konopnicka
Naprawdę kwiecia dość. Obserwując lipę w pełni rozkwitu, łatwo się o tym przekonać. Pytanie tylko, czy nektaru dość. Na tym punkcie ścierają się poglądy licznych pszczelarzy. Rozpatrzmy więc zagadnienie w odniesieniu do tego gatunku lipy, który w Polsce występuje najliczniej i jest najbardziej znany.
Dawniej sprawę nektarowania lipy ujmowano z grubsza „na oko“, bez żadnych sprawdzianów, dzisiaj traktuje się ją bardziej obiektywnie i naukowo. Istnieją dziś przyrządy precyzyjne, najczulsze wagi, a co najważniejsze mamy placówki naukowe, są ludzie, którzy sprawy związane z pszczelnictwem badają według nowoczesnych metod.
Lipa drobnolistna zwana inaczej późną (dla odróżnienia od wczesnej, szerokolistnej) uznana jest przez brać pszczelarską za królową wszystkich drzew miododajnych, mimo, że jest kapryśna i nie zawsze nektaruje. Ocenę tę, która datuje się z dawnych czasów, należałoby może poddać rewizji. Dawniej lipa drobnolistna, tworząc lasy, znajdowała się pod wpływem mikroklimatu, jaki jest w lesie, dzisiaj przeważnie występuje ona pojedynczo, a więc ma inne warunki bytowania. Trzeba też wziąć pod uwagę pewne zmiany, jakie zaszły w naszym klimacie ogólnym. Mamy przeważnie lata chłodne, na skutek czego warunki dla nektarowania lipy raczej pogorszyły się. Mimo wszystko musimy przyznać, że i dziś lipa przewyższa inne drzewa miododajne i to nie tyle masą kwiatów, ile przede wszystkim masą nektaru, łatwo dostępnego dla pszczół.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
