Gospodarka w leżakach wielkopolskich beznadstawkowych

tekst: Stefan Wnuszyński

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 5, maj 1967 — Stefan Wnuszyński

Stefan Wnuszyński

strona 10

zdjęcie leżaka z daszkiem i wylotami na pasieczysku

Na temat gospodarki pasiecznej w leżakach wielkopolskich były artykuły na łamach miesięcznika „Pszczelarstwo” z 66 roku. W nr 2 na str. 3 kol. Franciszek Kamiński w dość ciekawy sposób opisuje sposób gospodarowania w leżakach wielkopolskich beznadstawkowych. Następnie w nr 3 „Pszczelarstwa” na str. 4 kol. Józef Rzegocki bardzo dokładnie przedstawił, jak on prowadzi pasiekę metodą dwurodzinną w leżakach beznadstawkowych.

Z kolei ja przedstawię swój sposób prowadzenia gospodarki pasiecznej w ulach wielkopolskich beznadstawkowych. Zanim przejdę do omówienia mej metody chciałbym krótko zatrzymać się nad wykonaniem samego ula.

Od wielu lat prowadzę gospodarkę pasieczną wyłącznie w ulach leżakach zrobionych częściowo z drewna i ze słomy. Koledzy pszczelarze często zapytują mnie listownie, w jaki sposób zrobić dobry ul słomiany.

Zbudowanie dobrego trwałego ula słomianego kosztuje drożej od zbudowania z drewna, lub płyty pilśniowej. Chociaż stosunkowo słoma kosztuje niedrogo, to jednak na wykonanie ula słomianego potrzeba o wiele więcej czasu.

Do wykonania ula słomianego trzeba mieć dobre prawidło do szycia mat. Ja zrobiłem praktyczną formę do szycia ścianek i mat słomianych z mocnych kantówek drewnianych. Długość prawidła 90 cm, a wysokość 100 cm. W górnej części prawidła znajdują się po dwa otwory na założenie śrub umożliwiających ściśnięcie ścianki na grubość 7 cm. Celem dociśnięcia słomy z góry nakłada się mocny gruby pręt żelazny, w którym wywiercone są dwa gwinty do śrub.

Do środka prawidła wkładam dolną beleczkę ula, już odpowiednio przygotowaną, z wylotkami i otworkami na przetykanie szpagatu. Następnie nakładam czystą, prostą żytnią słomę. Nakładam ją do prawidła garściami raz kłosami w jedną stronę, raz w drugą, ażeby ścianka słomiana była równa. Nieprawidłowe ułożenie słomy spowoduje zdeformowanie całej ścianki.

Po nałożeniu kilku warstw słomy, nakładam górną beleczkę ula. Z kolei na górną beleczkę kładę dwie, trzy beleczki nakładki, po czym zakładam górny pręt ze śrubami, mocuję śruby boczne i najpierw odkręcam te śruby, by mieć ścianę grubości 7 cm, a następnie dociskam słomę z góry śrubami do odpowiedniej wysokości ścianki.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy