Pogotowie Rojowe
tekst: Przemysław Gierchatowski
Pszczelarstwo, Rok LXVIII, nr 5, maj 2017
„Pogotowie Rojowe"
Przemysław Gierchatowski
Okazuje się, że odkąd pszczoły wpisały się na stałe w krajobraz miast, bo liberalizacja prawa umożliwiła trzymanie ich w miastach. Pojawiły się jednak problemy związane z rójkami. Rojenie się nie jest chciane przez pszczelarza, bo w ulu nie ma „kto" pracować oraz miodu nosić i nie jest lubiane przez zwykłych mieszkańców miast. Panu „Kowalskiemu" pszczoły zwykle kojarzą się z żądleniem, a nie z pysznym i zdrowym miodem. Wyobraźnię skutecznie pobudzają amerykańskie filmy typu „Rój". I co w takiej sytuacji począć? Jak sprawić, aby życie z pszczołami stało się znośniejsze i mniej stresujące dla mieszkańców miast? W sukurs przychodzi grupa zapaleńców, którzy stworzyli „Pogotowie Rojowe". Wszystko zaczęło się niewinnie dwa lata temu. Wtedy zebrano około 80 rojów, w minionym sezonie – trochę mniej. Zobaczymy, co pokaże bieżący rok.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
