Pożytki pszczele Pogórza Dynowskiego

tekst: Stefan Pataj, Marian Sieńko

Pszczelarstwo, Rok XX, nr 11, listopad 1969 — Mgr Stefan Pataj, Marian Sieńko

Mgr Stefan Pataj, Marian Sieńko

strona 12

winieta działu „pożytki i zapylanie” — rysunek koniczyny w doniczce

Jeżeli rejon Bieszczad nazywają czasem „rajem pszczelim”, to Pogórze Dynowskie stanowiące przedsionek Bieszczad, można również nazwać „przedsionkiem raju pszczelego”.

Pogórze Dynowskie to kraina górzysta o wysokości bezwzględnej 260 — 540 m przecięta w poprzek doliną Sanu. Charakteryzuje się ono wąskimi pasmami wzgórz w postaci wałów biegnących równolegle do siebie, a prostopadle do doliny Sanu, oraz kopulastymi wzgórzami o wysokościach względnych do 80, a nawet do 120 m.

Między poszczególnymi pasmami wzgórz znajdują się doliny z potokami i strumykami, które wpadają do Sanu licznymi rozgałęzieniami — tzw. debrzami.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy