Pożytki pszczele Pogórza Dynowskiego
tekst: Stefan Pataj, Marian Sieńko
Pszczelarstwo, Rok XX, nr 11, listopad 1969 — Mgr Stefan Pataj, Marian Sieńko
Mgr Stefan Pataj, Marian Sieńko
strona 12

Jeżeli rejon Bieszczad nazywają czasem „rajem pszczelim”, to Pogórze Dynowskie stanowiące przedsionek Bieszczad, można również nazwać „przedsionkiem raju pszczelego”.
Pogórze Dynowskie to kraina górzysta o wysokości bezwzględnej 260 — 540 m przecięta w poprzek doliną Sanu. Charakteryzuje się ono wąskimi pasmami wzgórz w postaci wałów biegnących równolegle do siebie, a prostopadle do doliny Sanu, oraz kopulastymi wzgórzami o wysokościach względnych do 80, a nawet do 120 m.
Między poszczególnymi pasmami wzgórz znajdują się doliny z potokami i strumykami, które wpadają do Sanu licznymi rozgałęzieniami — tzw. debrzami.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
