Podstawowe zagadnienia higieny pasiek
tekst: Józef Kubok
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 8, sierpień 1957 — JÓZEF KUBOK
JÓZEF KUBOK
strona 242
Zagadnienie higieny pasiek tzn. zapobieganie oraz walka z chorobami pszczół staje się dzisiaj zdecydowanie jednym z pierwszoplanowych problemów współczesnego pszczelarstwa. Kto czyta nie tylko krajową, ale również zagraniczną prasę pszczelarską, ten łatwo zauważy, jak bardzo, nawet w krajach o wysoko postawionej gospodarce pasiecznej, rozpowszechnione są choroby pszczół, oraz na jak wielkie trudności napotyka się przy ich skutecznym zwalczaniu.
Jeżeli weźmiemy do ręki poważniejszy podręcznik z dziedziny chorób pszczół, to spostrzeżemy, że chorób pszczół i czerwiu istnieje bardzo dużo. Jednak nie wszystkie one są równie groźne i nie wszystkie występują masowo. Za najgroźniejsze i najbardziej rozpowszechnione w Europie środkowej należy przypuszczalnie uważać: oba rodzaje zgnilca (zgnilec złośliwy i kiślica), zarazę roztoczową oraz chorobę zarodnikowcową. Z tych czterech najbardziej rozpowszechniona i najtrudniejsza do zwalczania jest bezsprzecznie choroba zarodnikowcowa, zwana też popularnie nozemą. Jej objawy są różnorodne, często niedostrzegalne bez badania mikroskopowego w zakładach rozpoznawczych.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
