STYCZEŃ – podsumowania, przemyślenia czy gorący okres planowania i przygotowań? Przemyślenia na temat uli
tekst: Krzysztof Olszewski
Pszczelarstwo, Rok LXIV, nr 1, styczeń 2013 — Dr inż. KRZYSZTOF OLSZEWSKI
Dr inż. KRZYSZTOF OLSZEWSKI Katedra Biologicznych Podstaw Produkcji Zwierzęcej, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie
strona 18
W tym roku mnie przypadł zaszczyt dzielenia się z Państwem doświadczeniami i przemyśleniami. Jeden sezon kończy się, kolejny przed nami, z nim nowe doświadczenia, a na ich podstawie weryfikacja bądź utrwalenie dotychczasowych poglądów. Weryfikacja na etapie poszukiwań pszczelarskiego optimum. Ja mam przynajmniej nadzieję, że takie optimum już znalazłem, bo od pewnego czasu nie weryfikuję przekonań, lecz się w nich utwierdzam. Jeśli mnie pamięć nie myli, pierwszy podobny cykl porad napisałem w 2005 roku w Kalendarzu Pszczelarza POW. Od tego czasu sporo wody upłynęło, zmieniła się też sytuacja w pszczelarstwie. Pojawiły się nowe perspektywy, ale i nowe problemy. W tym cyklu w kontekście gospodarki pasiecznej spróbuję zmierzyć się perspektywami i problemami. Zmieniła się także moja sytuacja, bo jak zdecydowana większość rodaków cierpię na chroniczny brak czasu. Dlatego między wiedzą, którą będę się z Państwem dzielił, przedstawię mój model gospodarki pasiecznej, który zapewne jeszcze długo nie będzie ostateczny, bo z każdym sezonem można będzie go jeszcze nieco poprawić. Nie twierdzę ani też nie mam cienia złudzeń, że ze wszystkimi moimi poglądami zgodzicie się Państwo bezkrytycznie i bezdyskusyjnie. Ale to dobrze, bo posiadanie własnego zdania jest w cenie. Ponadto gospodarzymy w różnych warunkach i mamy różne cele. Moim celem jest osiągać zadowalające rezultaty przy minimum czasu i pracy na obsługę rodzin. W tym wypadku cenne wydaje się przestrzeganie pewnej niemieckiej maksymy: „nie rób żadnej roboty, która przysporzy ci nowej roboty”.
Ale może na tym dość słowa wstępnego, ponieważ długość tego niewiele wnoszącego wywodu niebezpiecznie zbliża się do granicy, po przekroczeniu której mniej cierpliwi i oczekujący konkretów czytelnicy, zaczną czytać inny artykuł. Przejdźmy więc do konkretów.
Zima to czas podsumowań, przemyśleń, ale także gorący okres planowania i przygotowań. Ponieważ w pasiece niewiele się wtedy dzieje, proponuję rozważania na ulubiony temat większości pszczelarzy – wad i zalet różnych typów uli, z próbą wyodrębnienia tego najlepszego z najlepszych, a jeszcze lepiej najbardziej przydatnego. Jakie kryteria w związku z tym dobieramy? Proponuję: 1. Warunki życia pszczół ze szczególnym uwzględnieniem zimowli i rozwoju wiosennego. 2. Praca i czasochłonność obsługi, w tym perspektywa obsługi w podeszłym wieku, kiedy sił coraz mniej. 3. Łatwość wykonywania zabiegów związanych z zapobieganiem i zwalczaniem nastroju rojowego. 4. Przydatność do gospodarki wędrownej. 5. Trwałość, w tym odporność, na czynniki środowiskowe i łatwość konserwacji. Na razie to wystarczy, może coś wyniknie w trakcie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
