Zatrucia spadziami

tekst: Stanisław Kirkor

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 8, sierpień 1957 — STANISŁAW KIRKOR

STANISŁAW KIRKOR

strona 240

Późne letnie pożytki charakteryzują się w wielu miejscowościach mniejszym lub większym występowaniem spadzi. Na ogół przyzwyczailiśmy się wiązać szkodliwość spadzi z zimowaniem pszczół na miodach spadziowych.

Od czasów prof. Ciesielskiego utarło się mniemanie, że szkodliwość zimowania na miodzie spadziowym uzależniona jest od większego obciążenia jelita prostego pszczoły niestrawionymi składnikami spadzi (białka, dekstryny, sole mineralne).

Dokładne i bardzo poważne badania niektórych uczonych radzieckich (Połtiew, Myszkin, Orżewski, Tiemnow) ustaliły ponad wszelką wątpliwość, iż przyczyną gwałtownej śmiertelności pszczół przy spożywaniu spadzi i miodów spadziowych jest zatrucie wywołane nadmiarem soli mineralnych zawartych w dużej ilości w spadzi. Z tej racji miody spadziowe są mniej trujące od samej spadzi, a zatrucia w czasie zimowania na tych miodach nie przebiegają tak gwałtownie, jak zatrucia czystą spadzią w okresie jej występowania, zbierania i spożywania przez pszczoły.

Jeżeli mimo to zatrucia zimowe są bardziej znane od zatruć letnich, to przypisać to należy przede wszystkim temu, iż spadek każdej ilości pszczół zamkniętych w ulu w czasie zimowania jest znacznie łatwiej i prędzej dostrzegalny niż nieraz bardzo znaczna śmiertelność pszczół lotnych w okresie letnim.

Zatrucia spadzią będąc typowymi zatruciami solami mineralnymi, w przebiegu swym są w znacznym stopniu zbliżone i podobne do zatruć takich, jak np. zatrucie solą kuchenną.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy