Podkarmianie pobudzające w okresie przygotowania rojów do zimowli

tekst: Michał Gromisz

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 8–9, sierpień–wrzesień 1962 — Mgr Michał Gromisz

Mgr Michał Gromisz

Zakład Pszczelnictwa IS, Skierniewice

strona 227

zdjęcie — dłoń z białą konewką nalewa (syrop) do podkarmiaczki drewnianego ula

Pomyślne zimowanie i dobry wiosenny rozwój roju zależy w dużej mierze od jego liczebności (siły) i od kondycji pszczół. Im więcej pszczół liczy rój po zimowli, tym intensywniej się rozwija i wcześnie osiąga maksymalną siłę. Najlepiej zaś znoszą zimę i najwartościowsze wiosną są pszczoły, które — według badań Rozowa — wygryzają się w sierpniu i w pierwszej połowie września. One to zatem powinny stanowić główną masę robotnic zimującego roju. Z tego względu niezbędne jest utrzymanie na wysokim poziomie czerwienia matek w końcu lipca i w sierpniu. Zachodzi to samorzutnie bez specjalnych zabiegów, jeżeli w tym czasie występują pożytki (np. z wrzosu). W razie jednak ich braku, dla wzmożenia czerwienia matek staje się konieczne stosowanie podkarmiania podniecającego.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy