Ogórecznik lekarski — bogate źródło pożytku

tekst: Irena Maksymiuk

Pszczelarstwo, Rok XII, nr 3, marzec 1961 — Mgr Irena Maksymiuk

winieta działu „Pożytki i zapylanie” — biały rysunek kwiatu słonecznika z liśćmi na czarnym tle pod napisem

Mgr Irena Maksymiuk

strona 78

Zakład Pszczelnictwa IS, Skierniewice

Ogórecznik (Borago officinalis, L.) należy do rodziny szorstkolistnych — Boraginaceae. Jest to roślina jednoroczna o łodydze wzniesionej, w górze wiechowato rozgałęzionej. Wyrasta do wysokości 30—60 cm. Cała roślina odstająco, szorstko owłosiona. Liście dolne duże, jajowate, górne małe, do połowy obejmujące łodygę. Korona kwiatu zrosłopłatkowa, barwy niebieskiej, rzadko białej, Pąki i młode kwiaty różowawe. Owocem rozłupnia rozpadająca się na cztery brunatne, podłużnie — jajowate, żeberkowane, około 5 mm długie rozłupki. Rozłupki te pospolicie zwane nasionami opatrzone są bogatą w tłuszcz częścią dna kwiatowego. Wyrostkami tymi chętnie żywią się mrówki, które przy okazji rozwlekają i nasiona przyczyniając się do rozsiewania tej rośliny.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy