Obserwacje nad nektarowaniem fasoli amerykańskiej
tekst: M. Pastuszak, Józef Kalinowski
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 7–8, lipiec–sierpień 1963 — M. Pastuszak, J. Kalinowski
strona 205

Nawiązując do wzmianki o fasoli (Lima bean) uprawianej w niektórych częściach Stanów Zjednoczonych AP (zamieszczonej w nr 2/61 „Pszczelarstwa”) i o jej znaczeniu dla pszczelarstwa, chcemy podzielić się obserwacjami dotyczącymi nektarowania tej rośliny w naszych warunkach klimatyczno-glebowych. Fasola ta (nazwa łac. Phaseolus lunatus, nazwa amerykańska Lima bean) po wysianiu rozwijała się w naszych warunkach dobrze, w formie pieszej i tyczkowej, forma krzaczasta jednak nie wydała dojrzałych nasion. Należy wspomnieć, że i forma tyczkowa wysiana dość późno, bo po 20 maja 1960 r. w pięciu punktach na terenie woj. poznańskiego tylko w jednym wypadku dała kilka dojrzałych nasion. Miało to miejsce w ogródku przydomowym u pszczelarza J. Szepczyńskiego w Chodzieży. Pozwoliło to na dalsze rozmnożenie tej formy i na poczynienie obserwacji w naszym Zakładzie. Rośliny tej fasoli są zewnętrznie podobne do „Pieknego Jasia” z tą jednak różnicą, że mają nasiona mniejsze, o charakterystycznym odcieniu i użyłkowaniu. W ubiegłym sezonie mając do dyspozycji większy areał tej uprawy, można było pozwolić sobie na próby przydatności „Limy” dla celów kulinarnych. Smakowo zarówno w postaci ziarna zielonego, jak i suchego próby wypadły pomyślnie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
