W pasiece przed zimą

tekst: Stanisław Rychłowski

Pszczelarstwo, Rok IX, nr 10, październik 1958 — STANISŁAW RYCHŁOWSKI

STANISŁAW RYCHŁOWSKI

strona 285

Przezimowanie pszczół — to egzamin pszczelarza. Nie sztuka kupić ul, pomalować go pięknie, osadzić w nim otrzymany w podarunku rój i czekać na zbiór miodu.

Ilość rodzin pszczelich marnowanych przez zimę świadczy najlepiej o niefachowym przygotowaniu pszczelarza lub o jego chciwości. Według obserwacji w terenie, rokrocznie ginie przez zimę 10 do 30% rojów, i to przeważnie z winy pszczelarzy. Żadna choroba nie niszczy tylu pszczół, co sam człowiek, który widzi wrogów pszczół dookoła, nawet pretensje ma do jaskółek i motyla trupiej główki.

Od kwietnia do września byle roik da sobie jakoś radę w ulu, choćby gniazdo było za obszerne, choćby nie było w nim wiele miodu. Zupełnie inaczej wszystko to wygląda w zimie, kiedy niemrawe pszczoły siedzą bezradnie w ulu, kiedy sił starcza im zaledwie na pobieranie miodu z plastra i przetwarzanie go na ciepło, niezbędne do zachowania ich przy życiu. Nie mogą nawet przejść na boczne plastry, nie bronią się przed wrogami, których w lecie już z dala od ula skłonne są zaatakować i odpędzić.

Cały wysiłek pszczół w lecie zmierzał w kierunku przygotowania zapasów na długotrwałą zimę, uszczelnienia siedziby itp. Pszczelarz — opiekun, nie zawsze wnikający w ich rzeczywiste potrzeby, niejedno im zepsuł, zrabował miód (ale „nie miał czasu“ zastąpić go cukrem), zdarł z gniazda mozolnie zakitowane płótno, oczyścił ul z kitu, bo mu się „te brudy“ nie podobały itd.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy