Nowy wzorzec ula warszawskiego
tekst: Leon Bornus
Pszczelarstwo, Rok V, nr 3, marzec 1954 — Dr LEON BORNUS
Dr LEON BORNUS
strona 2
Dział Pszczelnictwa IS
Niektórzy pszczelarze chętniej zainteresują się ulem leżakiem niż stojakiem¹) — dadanem, który został opisany w poprzednim numerze „Pszczelarstwa“. Takim leżakiem jest ul warszawski poszerzony. Z warszawskim zwykłym łączy go jednakowa wysokość ramki i przystosowanie do tej samej leżakowej metody gospodarzenia.
W tym miejscu należało by może podać przyczyny, jakie skłoniły Ministerstwo Rolnictwa (konferencja z dn. 14.X 1953 r.) do wycofania z produkcji ula warszawskiego zwykłego. Nie będzie on w miesięczniku opisany i wobec tego na tym miejscu poświęcimy mu kilka słów. Ul warszawski zwykły jest najbardziej
¹) Rozróżnienie opiera się nie na kształcie ramki (niska lub wysoka), lecz na położeniu magazynu miodowego, który w ulach leżakach mieści się po obu stronach gniazda, a w ulach stojakach — ponad gniazdem. Takie rozróżnienie ma swoje uzasadnienie historyczne, gdyż bierze początek z pierwotnej gospodarki w kłodach leżakach i kłodach stojakach.
strona 3
rozpowszechniony w naszych pasiekach, stanowi blisko 40% ogólnej ilości uli w Polsce. Ważki ten moment rozpatrywany był w dyskusji. Jednakże w rzeczywistości typ ten jest zróżnicowany jak żaden inny. Trudno w terenie znaleźć ule nie odbiegające wymiarami albo nawet konstrukcją od typu właściwego. Są to ule najczęściej budowane przez samych pasieczników, nie przestrzegających dokładności, a wręcz zmieniających po swojemu wymiary i wprowadzając „własne ulepszenia“. Moment to bardzo niekorzystny w chwili standaryzowania sprzętu, produkcji hurtowej węzy itp. Odczuła to w roku ubiegłym Centrala „Las“, skupująca gniazda dla swoich pasiek. Przygotowane standardowe transportówki trzeba było na miejscu, w każdej pasiece, przerabiać i dostosowywać do wymiarów zakupionych ramek gniazdowych. Ul ten, jak dotychczas, wymaga oddzielnego formatu węzy. Jeżeli ustąpi z pasiek, oczywiście po upływie pewnej ilości lat, to wytwórnie węzy dostarczać będą na rynek już tylko dwa wymiary arkuszy (1 — dla dadana i zarazem dla warszawskiego poszerzonego, 2 — dla wielkopolskiego i nadstawki warszawskiego), co przy tendencji ujednolicenia i standaryzowania masowej produkcji nie jest obojętne.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
