Metoda dwumatkowa połączona z wychowem matek

tekst: Jan Michalski

Pszczelarstwo, Rok V, nr 3, marzec 1954 — JAN MICHALSKI

okładka: winieta „PSZCZELARSTWO” na tle plastra, pod nią „Nr 3, marzec 1954”; zimowa pasieka — ule przykryte śniegiem wśród bezlistnych drzew i krzewów
Okładka numeru 3/1954. Pasieka ob. Tadeusza Kalinowskiego w Myślenicach; na horyzoncie góra Uklejna.

JAN MICHALSKI

strona 1

Najważniejszym dążeniem pszczelarza jest doprowadzenie rodzin pszczelich na czas głównego pożytku do największej siły.

Aby osiągnąć ten cel stosuje się różne metody gospodarki; między innymi zaczęto stosować metodę dwumatkową.

Próby wprowadzenia tego rodzaju gospodarki pasiecznej podejmowano już w latach 1936 i 1937. W tych czasach zaczynałem prowadzić selekcyjny wychów matek pszczelich w odkładach przy rodzinach głównych, gospodarując w ulach Dadana na 15 i 16 ramek z zapasowymi wylotami. Przy tej metodzie wychowu matek mamy zasadniczo pewną liczbę pni, które są chwilowo „dwójniakami“, składając się z rodziny głównej i odkładu umieszczonych w jednym ulu, więc mogłem łatwo przeprowadzić doświadczenia z metodą dwumatkową. Widząc dobre wyniki włączyłem tę metodę do swojej gospodarki łącząc ją z wychowem matek, który prowadzę w swojej pasiece już od kilkunastu lat. Z rezultatów, jakie osiągnąłem, jestem całkowicie zadowolony, gdyż mając połączone dwie rodziny (silna rodzina główna i odkład) otrzymuję około 50% miodu więcej niż z silnych pni pojedynczych.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy