Nowa technologia pozyskiwania propolisu
tekst: Roman Dvykaliuk
Artykuł z numeru 7/2026 miesięcznika „Pszczelarstwo” kup ten numer

Fot 1. Żywica roślinna na pąku przylistkowym topoli piramidalnej (a) oraz na odnóżu pszczoły, która transportuje ją do gniazda (b)
Na Ukrainie sektor pszczelarski wytwarza ponad 10 rodzajów produktów, w tym miód, propolis, mleczko pszczele, pyłek kwiatowy, pierzgę, wosk i jad pszczeli. Obecnie zarejestrowanych jest oficjalnie 64,3 tys. gospodarstw pasiecznych, w których łącznie utrzymywanych jest ok. 2,9 mln rodzin pszczelich. Przyjmując posiadanie co najmniej 100 rodzin za kryterium prowadzenia pszczelarstwa przemysłowego, to na Ukrainie takie gospodarstwa posiada ok. 6,8 tys. osób. Są one nastawione głównie na produkcję miodu.
Od ponad sześciu lat staramy się zwrócić uwagę środowiska pszczelarskiego na opłacalność ekonomiczną pozyskiwania innego cennego produktu pszczelego – propolisu. Aby ocenić poczynione w tym zakresie osiągnięcia, należy przeanalizować sytuację, jaka miała miejsce wcześniej.
CZYM JEST PROPOLIS?
Propolis to lepka, żywiczna substancja zbierana przez pszczoły z pąków, liści i pędów roślin dziko rosnących, a następnie przetwarzana. Pszczoły wykorzystują ją do uszczelniania szpar w ulu, polerowania ścian komórek woskowych oraz balsamowania ciał zabitych intruzów (np. myszy, gadów itp.). W uproszczeniu (dla laika) propolis to żywica roślinna, którą pszczoły miodne zbierają z roślin, mieszają z woskiem i wzbogacają enzymami.
Propolis wykazuje właściwości bakteriobójcze, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe. Ponowny wzrost jego popularności na świecie spowodowany był pandemią wywołaną przez koronawirusa SARS-CoV-2. Propolis znalazł się wówczas wśród produktów intensywnie badanych pod kątem potencjalnego zastosowania w terapii wspomagającej tej infekcji oraz profilaktyce. Wraz z rozwojem technik omicznych, wykorzystywanych także w badaniach propolisu, wykazano, że właściwości tego surowca są uwarunkowane nie tylko substancjami wchodzącymi w skład żywic roślinnych, ale także obecnością specyficznej mikrobioty (metabolity mikrobioty mogą wzmacniać jego działanie).
Ten artykuł pochodzi z numeru 7/2026
E-prenumerata obejmuje numer bieżący i kolejne. Wcześniejsze numery są dostępne jako e-wydania — na 12 miesięcy od zakupu.
Kup e-wydanie 7/2026 — 10,00 zł E-prenumerata
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
W tym numerze — Lipiec 2026
- Gospodarka pasiecznaLipiec – pszczelarski zwiastun zimyJacek Wojciechowski pełna treść po wykupieniu8 min
- Gospodarka pasiecznaWędrujmy z pszczołami za miodemAndrzej Chorągiewicz pełna treść po wykupieniu5 min
- Pożytki i zapylanieKoniczyny – niezastąpione rośliny pożytkoweBożena Denisow, Monika Strzałkowska-Abramek pełna treść po wykupieniu10 min
- Pożytki i zapylanieKłokoczka południowa – wiosenne źródło pożytku dla pszczoły miodnej i dzikich zapylaczyMarzena Masierowska pełna treść po wykupieniu6 min
- Ule i sprzęt pasiecznyNowa technologia pozyskiwania propolisuRoman Dvykaliukdostępny dla Ciebie7 min
- Reklama i marketingCyfrowy paszport miodu – odpowiedź na problem fałszowania i nowe wymagania rynkuEwa Wanda Ziemba, Maciej Bułkowski pełna treść po wykupieniu12 min
- ApiterapiaMleczko pszczele jako element terapii wybranych schorzeń [1]Arkadiusz Ciołkowski pełna treść po wykupieniu7 min
- Ludzie-miejsca-wydarzeniaDalmacja widziana oczami pszczelarzaWiesław Londzin pełna treść po wykupieniu7 min
- Ludzie-miejsca-wydarzenia„Droga do pasiek wolnych od chemii – pszczoły oporne na Varroa do 2033 roku” – inspiracja i realizacjaKrystyna Pohorecka pełna treść po wykupieniu16 min
