Na warrozę

tekst: Jacek Jaroń

Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 10, październik 2012 — Jacek Jaroń

Jacek Jaroń

strona 24

Niektóre opisane sposoby zwalczania warrozy mają jedynie charakter edukacyjny ze względu na zakaz ich stosowania w Polsce. Zakaz nie oznacza, że pszczelarze nie mogą posiadać wiedzy, w jaki sposób radzą sobie pszczelarze w innych częściach świata.

W naszym kraju do zwalczania warrozy mamy amitrazę wycofaną ze środków ochrony roślin. W Unii tylko w nielicznych krajach znajduje ona zastosowanie. Pomija się milczeniem jej rakotwórcze zdolności i inne negatywne wpływy na ludzki organizm. Równie szkodliwie działa na pszczoły. Trucizna ta jest w Apiwarolu i Biowarze. Słabo rozpuszcza się w wodzie, ale dobrze w rozpuszczalnikach organicznych. W zależności od pH środowiska mamy inny rozkład. W środowisku kwaśnym, a takie mamy w ulu, a szczególnie kwaśnym po antywarrozowych zabiegach z użyciem kwasów, toksyczność amitrazy jest w „swoim żywiole”. Pszczelarz nie ma pojęcia, że zwalczając warrozę, uwalnia przy okazji demony. Powstaje formaldehyd, metyloanilina, N-metyloformamid i 2,4-dimetyloanilina. Estry są rozpuszczalnikiem metyloaniliny, N-metyloformamidu i 2,4-dimetyloaniliny, a zatem świetnie łączą się z woskiem. Powstający (gaz) formaldehyd już w niskich stężeniach denaturuje białko i jest rakotwórczy. Najbardziej znaną postacią formaldehydu jest tzw. formalina – wodny nasycony (około 35-40%) roztwór aldehydu mrówkowego (inaczej formaldehydu lub metanalu)[1], ciecz bezbarwna o drażniącym, ostrym zapachu i takim smaku. Jako środek wygodniejszy w użyciu zastępuje sam formaldehyd, który w warunkach normalnych jest gazem (Dziennik Ustaw RP nr 121 z 11.10.1996 r.).

Drugi „przyjemniaczek” – repelent metyloanilina i 2,4-dimetyloanilina wydaje się być bagatelizowany, choć jest rakotwórczy, a mimo tego nikt się nie pokusił o zbadanie, czy jest wykrywany w miodzie po zwalczaniu warrozy amitrazą. Działanie odstraszające repelentów może także wynikać z nieprzyjemnego zapachu lub zawartych w nich substancji żrących atakujących odnóża lub układ oddechowy. W normalnych warunkach zwierzęta zachowujące swobodę poruszania się mogą chroniony repelentami obszar opuścić, znajdując sobie inne miejsce. Czy to może jest jedna z przyczyn owego tajemniczego CCD?

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy