Na różnych kontynentach
tekst: I. Chalifman
Pszczelarstwo, Rok II, nr 1, styczeń–luty 1951 — I. CHALIFMAN
I. CHALIFMAN
strona 25
Astronomowie z dawna prowadzą dokładną ewidencję gwiazd. W najbardziej szczegółowym spisie ciał niebieskich zaznaczono do dziś nieco ponad 150 tys. gwiazd do dziewiątej wielkości włącznie. Policzono więc nie tylko wszystkie gwiazdy widoczne gołym okiem, ale i największe z tych, które wykrywa się za pomocą teleskopów. I okazuje się, że wszystkich takich gwiazd na niebie jest znacznie mniej, niż gatunków owadów na ziemi; obecnie znamy bowiem już blisko osiemset tysięcy gatunków owadów.
Jak widzimy, systematycy w entomologii operują pojęciami znacznie bardziej „astronomicznymi“ niż badacze gwiazd.
Ile gatunków owadów utrzymuje, hoduje i wykorzystuje człowiek? Od dawna już hodujemy np. jedwabnika morwowego. Znacznie później udomowiony został jedwabnik dębowy. W ostatnich czasach rozpoczęto hodowlę pewnych owadów, pasożytujących na owadach - szkodnikach roślin. Ale wszystkie, jak dotychczas (za wyjątkiem jedwabnika morwowego), hoduje się raczej na małą skalę. Naprawdę wszechstronnie i masowo wykorzystuje człowiek wciąż jeszcze jeden tylko gatunek owadów pszczołę, którą Linneusz w 1758 r. nazwał Apis mellifera — znosząca miód — a w r 1761 zaproponował, aby zmienić nazwę na Apis mellifica — wytwarzająca miód.
Drugie określenie pomimo bezsprzecznie większej dokładności nie przyjęło się ogólnie: pszczoła znana jest raczej pod nazwą „miodonośnej“**).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
