Na różnych kontynentach

tekst: I. Chalifman

Pszczelarstwo, Rok II, nr 1, styczeń–luty 1951 — I. CHALIFMAN

I. CHALIFMAN

strona 25

Astronomowie z dawna prowadzą dokładną ewidencję gwiazd. W najbardziej szczegółowym spisie ciał niebieskich zaznaczono do dziś nieco ponad 150 tys. gwiazd do dziewiątej wielkości włącznie. Policzono więc nie tylko wszystkie gwiazdy widoczne gołym okiem, ale i największe z tych, które wykrywa się za pomocą teleskopów. I okazuje się, że wszystkich takich gwiazd na niebie jest znacznie mniej, niż gatunków owadów na ziemi; obecnie znamy bowiem już blisko osiemset tysięcy gatunków owadów.

Jak widzimy, systematycy w entomologii operują pojęciami znacznie bardziej „astronomicznymi“ niż badacze gwiazd.

Ile gatunków owadów utrzymuje, hoduje i wykorzystuje człowiek? Od dawna już hodujemy np. jedwabnika morwowego. Znacznie później udomowiony został jedwabnik dębowy. W ostatnich czasach rozpoczęto hodowlę pewnych owadów, pasożytujących na owadach - szkodnikach roślin. Ale wszystkie, jak dotychczas (za wyjątkiem jedwabnika morwowego), hoduje się raczej na małą skalę. Naprawdę wszechstronnie i masowo wykorzystuje człowiek wciąż jeszcze jeden tylko gatunek owadów pszczołę, którą Linneusz w 1758 r. nazwał Apis mellifera — znosząca miód — a w r 1761 zaproponował, aby zmienić nazwę na Apis mellifica — wytwarzająca miód.

Drugie określenie pomimo bezsprzecznie większej dokładności nie przyjęło się ogólnie: pszczoła znana jest raczej pod nazwą „miodonośnej“**).

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy