O cichej zmianie matki podczas jesieni
tekst: Stanisław Dworakowski
Pszczelarstwo, Rok VII, nr 2, luty 1956 — STANISŁAW DWORAKOWSKI
STANISŁAW DWORAKOWSKI
strona 15
Jednej z rodzin w mojej pasiece, „zsypańcowi“, utworzonemu już po głównym pożytku, a oznaczonemu nr 34, dałem trzyletnią, ale bardzo płodną matkę; chciałem przechować ją do wiosny. Matka w sierpniu zaczerwiła około 5 ramek warszawskich zwykłych, zdawałoby się, że jest w jak najlepszej kondycji, toteż byłem nieco zdziwony, gdy w dniu 31 sierpnia stwierdziłem w gnieździe owej rodziny obecność jednego, bardzo dorodnego, już zasklepionego matecznika. W czasie przeglądu zauważyłem również w komórkach znaczną ilość młodego czerwiu i jajeczek oraz chodzącą po plastrze (Dadana) matkę z dużym, nabrzmiałym odwłokiem.
Matka była ciemnobrązowa, niemal czarna.
W pierwszym momencie chciałem zerwać mateczniki, gdyż ze względu na spóźnioną porę małe było prawdopodobieństwo unasienienia matki. Wprawdzie w jednej z rodzin widziałem jeszcze parę trutni, ale był to raczej wyjątek, trutnie pochodziły z jakiegoś późnego lęgu, a na ogół już ich nie było w pasiece. Po pewnym jednak namyśle matecznik zostawiłem nienaruszony. Coś tu u was — pomyślałem sobie — z matką nie wszystko jest w porządku, skoro same w tym czasie dążycie do zmiany.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
