Moja praca rzeczoznawcy chorób pszczół
tekst: Tadeusz Bajek
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 7, lipiec 1981 — Tadeusz Bajek
Tadeusz Bajek
strona 7
(Praca ta uzyskała III nagrodę w konkursie pod powyższym tytułem)
Pszczelarzem jestem od wielu lat, rzeczoznawcą chorób pszczół i mistrzem od 1975 roku. Wiele czasu rzeczoznawcy pochłania dokładne poznanie terenu i rozmieszczenie w nim pasiek. Jeszcze więcej czasu pochłania zlokalizowanie ognisk chorób. Często pracę utrudnia niewłaściwie pojęta ambicja i wstyd niektórych pszczelarzy, słabo znających problematykę prawidłowego pszczelarzenia. Przeważnie pasieki takich pszczelarzy są zaniedbane. Są też wśród początkujących pszczelarzy i tacy, którzy łudzą się uzyskać znakomite zyski przez ustawienie liczebnej pasieki w jednym miejscu. Następną grupę stanowią ci, którzy zakładając duże pasieki nie uwzględniają w swoich planach limitu czasu niezbędnego do prawidłowego pszczelarzenia. W takich przypadkach wynik jest wiadomy. Brak czasu uniemożliwia właściwą i terminową obsługę pasieki, czego następstwem są zaniedbanie, pogorszenie higieny łączące się z wystąpieniem choroby, słabe efekty ekonomiczne.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
